Gundlapall Rajendraprasad

 తేనెలో మునిగితేలుతుంటే… మబ్బుల్లో తేలుతుంటే — మదులు ముత్యాల్లా మెరుస్తాయి, ఆకాశ అంచులపై ఆశలన్నీ అందాల హంసల్లా విహరిస్తాయి… గాలిలో తేలుతుంటే — గీతాలు గుసగుసలై వినిపిస్తాయి, అనురాగ అలల ఒడిలో ఆనందాలు ఆవిష్కృతమై అలరిస్తాయి… నీళ్లపై తేలుతుంటే — నింగి ప్రతిబింబాలు నవ్వుతాయి, జ్ఞాపకాల కమలాలు సరస్సులో జలజలా వికసించి పలుకుతాయి… కెరటాలపై తేలుతుంటే — కాలకదలికలతో కలలు కొట్టుకుపోతాయి, అలల ఆటలలో ఆవేదనలే అద్భుత గీతాలుగా మారుతాయి… ఊహల్లో తేలుతుంటే — ‘అసాధ్యం’ అనే మాటలు  కనబడకుంటాయి, అక్షరాల రెక్కలపై అంతరంగాలు అనంత గగనంలో విహరిస్తాయి… కవితల్లో తేలుతుంటే — ప్రతి భావం పరిమళ పుష్పమవుతుంది, ప్రతి పదం పలికే స్వరమవుతుంటే, ప్రతి క్షణం ప్రణయగీతంగా మారుతుంది… తేనెలో మునిగితేలుతుంటే — బాధల బరువంతా గాలిలో కలిసిపోతుంది, మనసు మేఘమై మాటలు జలధారలై కవిత్వం ప్రవాహమై పారుతుంది… గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 పయన ప్రపంచం పయనించే లోకమా — పరుగులు తీసే కాలచక్రమా. నిన్నటి జ్ఞాపకాల్ని నెమరేసుకుంటూ రేపటి కలల వైపు పరుగెడుతున్నావా? పయనించే కాలమా — క్షణాల కిరణాల గమనమా, వేస్తున్న అడుగులలోనే జీవిత గాథలన్నీ దాచిపెడుతున్నావా? పయనించే మేఘమా — ఆకాశపు ఆలోచనల సందేశమా, ఎడారి హృదయాలపై వర్షమై కురిసి ఆశల మొగ్గలు మేల్కొలుపుతున్నావా? పయనించే చందమా — నిశీథపు నిశ్శబ్ద సాక్షివా, నిదురలోనూ మనసుల వెంట నడిచి కలలపై కాంతిని చల్లుతున్నావా? పయనించే చిలుకా — పచ్చని ప్రకృతికి పలుకుల దూతవా!  పలుకుల్లో ప్రేమను నింపి పాటల్లో పరవశం పంచుతున్నావా? పయనించే బాటసారి — బాధల బండలను మోసే జీవుడా, దారిలో దొరికే అనుభవాలనే దీపాలుగా వెలిగించుతున్నావా? పయనమనే పదం —  జీవితానికే జవాబైతే, గమ్యమనే భావం —  మనసుకే మధురమైన మాయే. ప్రతి అడుగూ పాఠమై, ప్రతి క్షణం కవితై, ప్రతి ఊపిరి ఊసై, జీవితం జారిపోతుంటే… మనసు ముందుకు సాగుతుంటే— ఈ లోకం ఒక ప్రయాణమే, మనమందరం ప్రయాణికులమే! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 రామాయణ కల్పవృక్షం చదువుదాం చదువుదాం రామాయణం కనులారా చదువుదాం, విందాం విందాం శ్రీరాముని కథలు చెవులారా విందాం. వెళ్దాం వెళ్దాం రామాలయానికి వెళ్దాం, చూద్దాం చూద్దాం సీతారాముల కళ్యాణం చూద్దాం. గౌరవిద్దాం గౌరవిద్దాం రామునిలా తండ్రులను గౌరవిద్దాం, తీర్చుదాం తీర్చుదాం దశరథపుత్రునిలా తల్లుల కోర్కెలు తీర్చుదాం. చాటుదాం చాటుదాం జానకీ రాముల్లాగా ఆదర్శ దాంపత్యం చాటుదాం, సాగుదాం సాగుదాం రామలక్ష్మణుల్లాగా అన్నదమ్ముల అనుబంధం సాగుదాం. చేద్దాం చేద్దాం కౌసల్యాసుతునిలా సుగ్రీవునితో స్నేహం,  చూపుదాం చూపుదాం హనుమంతునిలా స్వామి సేవా మార్గం.  వినవద్దందాం వినవద్దందాం మంధర బోధలను వినవద్దందాం, చెయ్యొద్దందాం చెయ్యొద్దందాం మారీచునిలా దుష్టకార్యాలు చెయ్యొద్దందాం. కొనియాడుదాం కొనియాడుదాం రామరాజ్య పాలనను కొనియాడుదాం, పాటించమందాం పాటించమందాం పాలకులను రామపాలనను పాటించమందాం. తెలుపుదాం తెలుపుదాం రామునికి ఒక్కటే బాణమని తెలుపుదాం, చెబుదాం చెబుదాం రామునికి ఒక్కటే భార్య అని చెబుదాం. అంతరిద్దాం అంతరిద్దాం శ్రీరామునిలా రావణాసురులను అంతరిద్దాం, కాపాడుదాం కాపాడుదాం విభీషణులాంటి హితోభిలాషులను కాపాడుదాం. కందాం కందా...

 ఊగిసలాటలు…  ఉయ్యాల ఊగుచున్నది — బాల్యపు బంగారు జ్ఞాపకాలు బాలల నవ్వుల్లా మెల్లమెల్లగా. చెట్టు ఊగుచున్నది — గాలికి గీతాలాపన చేస్తూ ఆకుల తాళాలతో ప్రకృతినృత్యంలా. మనసు ఊగుచున్నది — ఆశల అంచులపై ఆగిపోని అలలై ఆనందం–ఆవేదనల నడుమా. చెయ్యి ఊగుచున్నది — స్నేహాల సందేశమై సంతోషాల సవ్వడిలా. త్రాసు ఊగుచున్నది — న్యాయాన్యాయాల నడుమ నిజాల నిటారుదారిలా. తల ఊగుచున్నది — అంగీకారాల అక్షరమై అభిప్రాయాల ఆత్మస్వరంలా. కాలం ఊగుచున్నది — గతం–వర్తమానం మధ్య జ్ఞాపకాల స్రవంతిలా. కలలు ఊగుచున్నవి — నిజాల నెరవేర్పు దారిలో ఆశల ఊయలపై ఊపులా. ఊగుతూ నేర్చుకునేదే జీవితము — సమతుల్యం సొంతం చేసుకునేదే విజయము, అలలతో ఆడుకునేదే ఆనందము… — గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

నాకెందుకో… నాకెందుకో… మంచిగా మెలగాలని ఉన్నది — మాటల్లో మమతా మాధుర్యం కలిపి మనసుల్ని మల్లెల పరిమళంగా మార్చాలని ఉన్నది. నాకెందుకో… తలలను తట్టాలని ఉన్నది — తల్లిలా తడిమి తీరుతూ తప్పొప్పులు తెలియజేసి త్రోవ చూపాలని ఉన్నది. నాకెందుకో… గుండెలు గుబాళింపజేయాలని ఉన్నది — శ్రావ్యమైన సప్తస్వరాలతో భావాల గీతాలు గుండెల్లో కుమ్మరింపజేయాలని ఉన్నది. నాకెందుకో… హృదయాలను హత్తుకోవాలని ఉన్నది — హత్తుకున్న క్షణాల్లోనే హరివిల్లు రంగులు నింపాలని ఉన్నది. నాకెందుకో… మదులను ముట్టాలని ఉన్నది — మురిసే మనసుల మడతల్లో మమతల దీపాలు వెలిగించాలని ఉన్నది. నాకెందుకో… చెంతకు చేరాలని ఉన్నది — సమీపమైన హృదయాల్లో చిరునవ్వుల చినుకులు చల్లే చల్లని మేఘమవాలని ఉన్నది. నాకెందుకో… మనుషుల మధ్య తిరగాలని ఉన్నది — మాటల్లో మాధుర్యం, మమకారం మేళవించి” మానవత్వం మళ్లీ మేల్కొల్పాలని ఉన్నది. నాకెందుకో… సమాజానికి సేవ చేయాలని ఉన్నది — సాయంలోనే సత్యం చూసి సంతృప్తి సౌఖ్యాల్ని పంచాలని ఉన్నది. నాకెందుకో… సూక్తులు చెప్పాలని ఉన్నది — సుభాషితాల సిరులతో సూక్ష్మ సత్యాలు సజీవం చేయాలని ఉన్నది. నాకెందుకో… భళిగా బోధించాలని ఉన్నది — బోధనలో బంగారు బాటలు చూపించి బ...

 అక్షరాల ఉరుములు అద్భుత కవిసమ్మేళనంలో… నిర్వాహకుల ఆధ్వర్యంలో… అతిథుల సమక్షంలో… కవులు ఊపేశారు — భావాల గాలివానల్ని రేపుతూ, అక్షరాల అలలతో గుండెల్ని గుబాళింపజేశారు. కవులు ఉరిమారు — ఉరుముల్లాంటి పదాలతో పులకరింతలు పుట్టిస్తూ, నిశ్శబ్దాన్నే నినాదంగా మలిచారు. కవులు ఊదేశారు — మాటల్లో మధురిమల్ని ముద్దాడిస్తూ, మనసుల తలుపులు మెల్లగా తెరచారు. కవులు ఉప్పొంగారు — ఆవేశపు అగ్నిజ్వాలలై ఎగసిపడుతూ, సత్యాల్ని సమాజం ముందుంచారు. కవులు ఊపారు — లయల లహరిలో లోకాన్ని ఊయలూగిస్తూ, ప్రాసల పల్లకిలో పరవశం పంచారు. కవులు ఉతికారు — అసత్యాల మలినాలను పదాలతో శుభ్రపరుస్తూ, సత్యస్వరూపాన్ని ప్రతిబింబింపజేశారు. కవులు ఉరికారు — ఆలోచనల అంచులపై ఆత్మల్ని పరుగెత్తిస్తూ, అక్షరాల ఆకాశంలో విహరింపజేశారు. కవులు ఉత్సాహపరిచారు — నిరాశల నీడలను తొలగిస్తూ, ఆశల దీపాల్ని ప్రతి గుండెలో వెలిగించారు. అలా… కవిసమ్మేళనం కేవలం సభ కాదు — అక్షరాల ఆరాటం, భావాల ఉరుము, అంతరంగాల మేల్కొలుపు, సమాజపు స్పూర్తి! — గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.