Gundlapall Rajendraprasad

 మట్టిలో మొలిచిన మాణిక్యం మట్టిలో మొలిచిన విత్తనం — కాలం కఠోరంగా నలిపినా, కన్నీటి నీళ్లలో మునిగిపోయినా — కూలిపోలేదు… కొమ్మలు విరిచినా నిలిచింది — అదే ఏనుగు నరసింహారెడ్డి! వలస బాటల వేదనలో — వెలుగుల కోసం వెతికిన అడుగులు, పేదరికపు పొగమంచులో — పదాల కోసం పయనించిన చూపులు, చిన్నప్పుడే చీకటిని చూసి — వెలుగుకి విలువ తెలిసిన వ్యక్తి! తండ్రి నీడ జారిపోగా — జీవితం బరువెక్కింది, అమ్మ చెమట చుక్కల్లో — భవిష్యత్తు అక్షరమైంది, కూలీ చేతుల్లో పుట్టిన కవిత్వం — కూలిపోని కట్టడం అయింది! లైబ్రరీ మూలలో కూర్చున్న బాలుడు — లోకాన్ని చదివాడు, రష్యన్ పుస్తకాల పుటల్లో — తన బాధను కనుగొన్నాడు, ఆ బాధే తర్వాత — తెలంగాణ మట్టిలో పలికిన స్వరం అయింది! పదవులు చేరినా — మారలేదు, కలం చేతిలో ఉన్నంత కాలం — కడుపులో మంట ఆగలేదు, “ఇక్కడొక ఊరుండేది…” అన్నారు — అది కేవలం ఊరు కాదు… కాలం కోల్పోయిన గుండె చప్పుడు! రుబాయిల్లో — రక్తాన్ని రాసి, పదాల్లో — పల్లెను నిలిపి, నవ్వులోనూ, నొప్పిలోనూ — తెలంగాణను పలికించిన గొప్ప కవి! నరసింహారెడ్డి గారు కవి మాత్రమే కాదు — జీవితాన్ని జయించిన యోధుడు, అధికారి మాత్రమే కాదు — అక్షరాలను ఆవిష్కరించిన సాధ...

 ఆనంద నిలయాలు ఆనందం — ఇందుకలదా? అందుకలదా? అని సందేహమే అవసరం లేదు; ఎక్కడెక్కడ వెతికినా — అందందులో విరజిమ్మేదే మహదానందం। అదిగో ఆనందం — మోముల్లో మెరిసే ముద్దు వెలుగు, నవ్వుల్లో నిండే నిర్భర సంతోషం, పువ్వుల్లో పరిమళించే పవిత్ర స్పర్శ, చూపుల్లో చిలికే చినుకుల ప్రేమ। అదిగో ఆనందం — చేతల్లో చిగురించే సహాయం సుగంధం, రాతల్లో రేగే హృదయ స్పందన, మాటల్లో ముదురే మాధుర్యం, మదుల్లో మురిసే మానస గీతం। అదిగో ఆనందం — పెదవుల పలకరింపులో పుడుతుంది, పరుల పట్ల పరితపనలోనే పెరుగుతుంది, సహజమైన స్నేహంలో సజీవమౌతుంది, సహనంలో సార్థకతను సంతరించుకుంటుంది। అదిగో ఆనందం — బయట వెతికే బంగారం కాదు, మనసులో ముద్రించే ముత్యం, మనుగడలో మెరిసే మంగళ దీపం, మనిషితనానికి మార్గదర్శి దీప్తి। అదిగో ఆనందం — అది ఎక్కడో కాదు… మనలోనే ఉంది — మనతోనే నడిచే సత్యం; మనసు తెరిస్తే మెరిసే మహోత్సవం! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 వలల వలయం డబ్బుల వలలో పడితే — మనసు ముడుచుకుంటుంది మానవత్వం మసకబారుతుంది మూల్యాలు మట్టిపాలవుతాయి। మాటల వలలో చిక్కితే — మధురం మాయమవుతుంది నిజం నీడవుతుంది నమ్మకం నిశ్శబ్దమవుతుంది। అందాల వలలో అడుగేస్తే — అలజడి అలుముకుంటుంది బాహ్య కాంతి మాయ చేస్తుంది అంతరంగం ఆవేదన పడుతుంది। ఆనందాల వలలో మునిగితే — అతిగా అలవాటు అవుతుంది తాత్కాలిక తేజస్సే మిగులుతుంది శాశ్వత శాంతి దూరమవుతుంది। చూపుల వలలో చిక్కితే — చిత్తం చెల్లాచెదురవుతుంది ఆశల అలలు లేపుతుంది ఆటుపోట్లు తగులుతాయి। వలపు వలలో ఇరుక్కుంటే — వెలుగు వెన్నెలలా కనిపిస్తుంది హృదయం కరిగిపోతుంది వేదనల వర్షం కురుస్తుంది। ఉచితాల వలలో లీనమైతే — ఉన్నదాని విలువ కనుమరుగవుతుంది ఉన్నతతనం దిగజారుతుంది ఉద్యమమే విశ్వాసం కోల్పోతుంది। రంగుల వలలో మునిగితే — రంగులు రంజింపజేస్తాయి నిజరంగు కనబడదు జీవితం దారితప్పుతుంది। వలల వలయంలో — వివేకమే వైద్యం విలువలే వెలుగులు విశ్వాసమే విముక్తి మార్గం। మనసే మిత్రమైతే — ఏ వలయమూ బంధం కాదు మనుగడే మంగళగానం ఆలపిస్తుంది మనిషితనం మహోత్సవం అవుతుంది॥ గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్,భాగ్యనగరం

 అక్షరాలు లేకపోతే… (అక్షరమే ఆయుధం) అక్షరాలు లేకపోతే — నిశ్శబ్దమే నిత్యసహచరమౌతుంది అక్షరాల అర్థాలులేని లోకంలో అనుభవాలూ ఆవేదనలే మిగులుతాయి. అక్షరాలు లేకపోతే — ఆలోచనలు అణగిపోతాయి మనసులో మాటలు ముడుచుకుని మౌనమే మాటలుగా మారిపోతుంది. అక్షరాలు లేకపోతే — ప్రపంచపు పుటలన్నీ మూసుకుపోతాయి జ్ఞానపు జ్యోతి దూరమైపోయి జీవితం చీకటిలో మగ్గిపోతుంది. అక్షరాలు లేకపోతే — పిచ్చివారై అర్థాల్ని అల్లకల్లోలపరుస్తారు తెలియని దారుల్లో తడబడుతూ తప్పులనే సత్యాలుగా భావిస్తారు. అక్షరాలు లేకపోతే — అవకాశాల తలుపులు మూసుకుపోతాయి ప్రగతి పథంలో అడుగులు జారిపడి పరాజయాల పాలవుతారు. అక్షరాల వెలుగైతే — అంధకారమే పారిపోతుంది జ్ఞానపు దీపం వెలిగితే జీవితం జ్యోతిర్మయమవుతుంది. అందుకే అక్షరమే ఆయుధం — అక్షరమే ఆత్మస్వరూపం అక్షరంతోనే ఎదుగుదల అక్షరమే మనిషి మహోన్నతి. గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 అక్షరాల ఆత్మనాదం అక్షరాలు పలుకుతుంటే — అంతరంగం ఆవిష్కృతమౌతుంది మౌనపు మడులు విప్పి మనసు ముత్యాలు జారుస్తుంది. అక్షరాలు కలుసుకుంటే — ఆలోచనలు అల్లికలౌతాయి భావాల బాటల్లో బంధాలు బలపడుతాయి. అక్షరాలు నర్తిస్తే — నాదాలు నూతనమౌతాయి పదాల పరిమళంలో ప్రపంచం పరవశిస్తుంది. అక్షరాలు వెలిగితే — అజ్ఞానం ఆవిరైపోతుంది జ్ఞానదీపాల వెలుగులో జీవితం జాజ్వల్యమౌతుంది. అక్షరాలు పలికితే — ప్రేమలు పరిమళిస్తాయి పలుకుల్లో పరవశంగా ప్రాణాలు పలకరిస్తాయి. అక్షరాలు కదిలితే — కాలమే కవితవుతుంది గతం వర్తమానం మధ్య గాథలు గుబాళిస్తాయి. అక్షరాలు ఆవహిస్తే — ఆత్మ సాక్షిగా మారుతుంది నిజాల నడుమన నిశ్చలమై నిలుస్తుంది. అక్షరాలు నాలో నిండితే — నేనే కవితనై వెలుగుతాను పదాల ప్రవాహంలో ప్రపంచాన్నే పులకరిస్తాను గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 అక్షరాల ఆహ్వానం అక్షరాలు రమ్మంటున్నాయి — అంతరంగ ద్వారాలు తట్టుతూ మౌనపు ముసుగులు తొలగించి మనసుని వెలుగులో నింపమంటున్నాయి… అక్షరాలు రాయమంటున్నాయి — ఆలోచనల ఆకాశంపై కలల్ని రెక్కలుగా కట్టి కవితలుగా కురిపించమంటున్నాయి… అక్షరాలు అలంకరించమంటున్నాయి — భావాల బొమ్మలపై భాషా రంగులు పూసి సౌందర్యాన్ని చిమ్మమంటున్నాయి… అక్షరాలు అలరించమంటున్నాయి — మధుర గీతాల లయలో మనసుల్ని మురిపించి మురళీ స్వరాల మ్రోగించమంటున్నాయి… అక్షరాలు అల్లమంటున్నాయి — ఊహల ఉయ్యాలల్లో ప్రేమ తంతువులతో కవితల పూదోట నేయమంటున్నాయి… అక్షరాలు చల్లమంటున్నాయి — చింతల వేడి మోపిన హృదయాలపై స్నేహపు చినుకులై శాంతిని చిందించమంటున్నాయి… అక్షరాలు ఆడమంటున్నాయి — పదాల పందిరిలో పలుకుల పల్లకిలో పిల్లల హాస్యంలా విరియమంటున్నాయి… అక్షరాలు పాడమంటున్నాయి — పలుకుల పాటలలో ప్రేమ రాగాలపై ప్రపంచాన్ని మైమరపించమంటున్నాయి… అక్షరాలు మ్రోగించమంటున్నాయి — నిజాల నాదాలై నిర్భయ స్వరాలై నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదించమంటున్నాయి… అక్షరాలు వెలిగించమంటున్నాయి — అజ్ఞాన అంధకారంలో జ్ఞాన దీపాలై జీవిత మార్గాన్ని చూపమంటున్నాయి… అక్షరాలే ఆణిముత్యాలు — అక్షరాలే అపురూపాలు — అక్షరాలే అమారజీవ...