Gundlapall Rajendraprasad

 🌺 తెలుగు అక్షరాల జోరు 🌺 తెలుగు అక్షరాలు పువ్వులైతే — తల్లి తలపై చల్లమను, దండలుగా అల్లించి, తెలుగు మాత మెడలో వెయ్యమను. తెలుగు అక్షరాలు నవ్వులైతే — మోములను వెలిగించి, పెదాలను తెరిపించి, తెలుగు వెలుగులు చల్లించు. తెలుగు అక్షరాలు ముల్లులైతే — వ్యతిరేకులను హెచ్చరించి, వారి తీరును మార్చించి, తెలుగు బాటను పట్టించు. తెలుగు అక్షరాలు కర్రలైతే — విన్యాసాలు చేయించి, వినోదాలు అందించి, తెలుగు కళలను ప్రదర్శించు. తెలుగు అక్షరాలు నిప్పులైతే — అవినీతి చీకట్లను కాల్చి, ధర్మాన్ని నిలబెట్టి, తెలుగు జ్యోతులై ప్రసరించు. తెలుగు అక్షరాలు దీపాలైతే — అజ్ఞాన అంధకారంలో వెలిగి, బుద్ధి బాటలో నడిపించి, తెలుగు ఖ్యాతిని వ్యాపించు. తెలుగు అక్షరాలు రంగులైతే — జీవిత చిత్రపటాలకి ప్రాణం పోసి, నవరసాల సమ్మేళనంగా, తెలుగోళ్ల మనసులు మురిపించు. తెలుగు అక్షరాలు ఏరులైతే — అనుభూతి కొండల నుంచి జారి, భావ సాగరానికి చేరి, తెలుగు కవితా స్రవంతిగా ప్రవహించు. తెలుగు అక్షరాలు వెన్నెలైతే — నేలపై జల్లుగా కురిసి, కలల తోటలో తెలుగు శాంతి కుసుమాలు పూయించు. తెలుగు అక్షరాలు కవితలైతే — అందాలు చూపించి, ఆనందాలు పంచి, తెలుగు ప్రేమికుల అంతరంగాలు ద...

 అక్షరానుభూతులు అక్షరాలు చూస్తే — కళ్లల్లో దూరుతున్నాయి, నిశ్శబ్ద నుదిటిపై నక్షత్రాల్లా వెలుగుతాయి. అక్షరాలు వస్తే — హృదయానికి హరివిల్లై, అనుభూతుల అంచులపై అమృతబిందువులై చేరుతున్నాయి. అక్షరాలు రాస్తే — వేళ్లకు వేదన ఒక వరమై, పుటలపై సిరిమువ్వలై సంగీతపాఠాలు చెబుతున్నాయి. అక్షరాలు చెబితే — నోటి నిండా నెయ్యిలా, అర్థాల అగ్నిలో ఆలయ దీపాలవుతున్నాయి. అక్షరాలు రాలితే — కాలం కడలిలో జ్ఞాపకాల ముత్యాలై మౌనానికి అర్థం చెబుతున్నాయి. అక్షరాలు వెళ్ళితే — విడిపోతున్న వేళల్లో మనసుని ముట్టే వేదనగా మిగిలిపోతున్నాయి. అక్షరాలు లేస్తే — నిద్రలేని ఆలోచనలకు ఉషస్సులై వచ్చి ఆశలకు అద్దం పడుతున్నాయి. అక్షరాలు తడితే — భావాల వర్షంలో పదాలు పరిమళించి కవితగా పూస్తున్నాయి. అక్షరాలు కురిస్తే — చీకటి గుండెల్లో వెలుగు నదులై వేగంగా ప్రవహిస్తున్నాయి. అక్షరాలు తోస్తే — ప్రాణాల పడవను అనంత తీరాలకు అక్షయంగా నడిపిస్తున్నాయి. అక్షరాలు - హృదిని కదిలిస్తున్నాయి, మదిని తొలుస్తున్నాయి, జీవనసుధని కురిపిస్తున్నాయి. అక్షరాలు - కలమును పట్టిస్తున్నాయి, ముందుకు నడిపిస్తున్నాయి, కవనాలు వ్రాయిస్తున్నాయి. గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగర...

మంగళూరు మహతోభార  మంగళాదేవి మాతా!  వెండితేజస్సు విగ్రహమై విశ్వశాంతిని ఒలికించే కరుణామయి మంగళాదేవీ — వేలవేల వందనాలు విశ్వమాతా!  నిత్యజ్యోతుల వెలుగులలో అభయహస్తం విప్పి అపాయాల అపహరించే తల్లీ — పదివేల ప్రణామాలు ప్రసూతీ! పుష్పహారాల పరిమళంలో భక్తి బిందువులు జలజలలాడగా వెండిముఖంలో మెరుస్తున్న వాత్సల్య చంద్రకాంతివి నీవే అమ్మా! మంగళనామమే మంత్రమై మంగళూరుకు ప్రాణమై శక్తి పీఠపు సింహాసనంపై శాశ్వత శాంతిగా నిలిచినావు జననీ! వివాహ విఘ్నాలు వీడి పోవగా వంశవృద్ధి వసంతమవగా దుఃఖదారులు మూసి వేసి సుఖసోపానాలు విప్పే తల్లీ! అమ్మా మంగళాదేవీ! నీ వెండి స్వరూప దర్శనమే నా కవితకు కాంతియై నా జీవితానికి మంగళదీపమై— నిత్యం నా అక్షరాలలో వెలుగవమ్మా దేవీ! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం

 పుస్తకం - అక్షరామృత కలశం పుస్తకం —  కళ్లకు అందాలు చూపి, అక్షరాల అద్దంలో ప్రకృతిని ప్రదర్శించాలి, లోకాన్ని అంతరంగాల్లో ప్రతిబింబించాలి. పొస్తుకం —  మనసుకు ఆనందం ఇచ్చి సంతోషపు పూలు పూయించాలి, భావాల తోటలో రంగులు వెదజల్లాలి. గ్రంథం —  కర్ణాలకు శ్రావ్యత కలిగించి మౌనానికీ సంగీతం నేర్పాలి, జీవన రాగం వినిపించాలి. కితాబు —  నోర్లకు తేనెచుక్కలు అందించి పదాల మాధుర్యం పంచాలి, పఠనమే పానీయమై కడుపులకు తృప్తినివ్వాలి. బుక్కు —  గుండెలకు లయ నేర్పి  వేదనలకు తాళం వెయ్యాలి, గమ్యాలను తెలియజేసి జీవితాన్ని నడిపించాలి. పుస్తం —  హృదయాలను తాకి ఉత్తమ భావాలకు ప్రాచుర్యం కలిగించాలి, ఒక శాశ్వత చిరునామా ఇవ్వాలి. పుస్తి—  మోములపై వెలుగులు చిమ్మి, నవ్వించి జీవన పోరాటం చేయించాలి. విజయానికి మార్గం చూపాలి. పొస్కం —  దేహాల్లో ప్రాణం నిలిపి, అక్షరాలతో ఊపిరి పొయ్యాలి మనిషిలో మనిషిని మేల్కొలపాలి. పొస్తకం —  ఖడ్గం కాదు హస్తాలకు భూషణం కావాలి, భాషకు ప్రతీకగా మారాలి. పొత్తం -  అక్షరామృత కలశం, లిఖిత పదాల సంపుటం, కవుల భావాల సమ్మిళితం. గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగ...

 అంధ్రాక్షరాలకు అమృతాభిషేకం  (అంధ్రాష్టదేవతల ఆరాధనం)  ఓంకార నాదమున పుట్టిన తెలుగు తల్లి అక్షరాలు — మూడు ఖండాలై విరిసాయి, అష్ట వాగ్దేవతలై  వెలిగాయి. యాబది ఆరు అక్షరాల ఆంధ్రం  త్రికండ్రికల సమూహం, అ నుండి అః వరకు — చంద్ర ఖండం శీతల స్వరాల శృంగారం. క నుండి భ వరకు — సౌర ఖండం వ్యంజనాల తేజోమయ రాజ్యం, మ నుండి క్ష వరకు — అగ్ని ఖండం ఉచ్చారణ ఉష్ణత, అర్థాల అంగారకం. అచ్చుల ఆకాశంలో వాగ్దేవత వశని విహరించింది. ఉచ్చారణకు ఉయ్యాలలూపి, భావాలు, మాటలు మనసుకు వశం చేసింది. క వర్గానికి కామేశ్వరి ఆకర్షణ అంగరంగభోగం అద్దింది. చ వర్గానికి మోదిని మాధుర్య మంత్రాలు చల్లింది. ట వర్గానికి విమల శుద్ధ శబ్ద శిఖరాలు నిర్మించింది. త వర్గానికి అరుణ ఉషస్సుల వెలుగులతో తేజస్సు ఇచ్చింది. ప వర్గానికి జయని పలుకుల్లో  పరాక్రమం నింపి, తెలుగును విజేతగా నిలిపింది. యరలవలకు సర్వేశ్వరి సమగ్ర శైలిని ప్రసాదించి, భాషను సమన్వయ శిల్పంగా మలిచింది. కడపటి అక్షరాలందు - కౌలిని అవతరించి, రహస్య రసాలను రగిలించి, అక్షరాలకు తంత్రతేజం చేకూర్చింది. చంద్ర ఖండం — మాధుర్యం, సౌర ఖండం — తేజస్సు, అగ్ని ఖండం — సృష్టి శక్తి, ఈ మూడు ఖం...

 అక్షర నాటకం అక్షరాలే రంగస్థలము, అకారాదివర్ణాలే నటులు, అక్కరాలే దర్శకులు, అచ్చరాలే ప్రేక్షకులు. కాగితం తెరలెత్తగానే కాలం కాసేపు ఆగిపోతుంది, కవి కలం నడిచిన దారిలో కథ స్వయంగా నడుచుకుంటుంది. వర్ణాలు వేషం మార్చుకుంటే భావాలు పాత్రలవుతాయి, పదాలు సంభాషణలై మనసుల్ని పలికిస్తాయి. ఒక అక్షరం నవ్వితే — హాస్యము, ఓ అక్షరం కన్నీరు పెట్టితే — కారుణ్యము, ఒకానొక అక్షరం ఉరిమితే — వీరత్వం, ఒక్క అక్షరం మౌనంవహిస్తే — శాంతము. చుక్కలే విరామాలై ఉసురు తీసే నిశ్శబ్దాలు, అర్థం దొరికేలోపే కుదిపేస్తాయి మనసును. ప్రేమ పాత్రలో అక్షరం పువ్వులా పరిమళిస్తుంది, వేదన పాత్రలో అదే అక్షరం అగ్గిలా మండుతుంది. సత్యం సాదాసీదా వేషంలో వేదికపై నిలుస్తుంది, అబద్ధం అలంకారాలతో చప్పట్లకై పరుగెడుతుంది. ప్రతి పంక్తి ఓ దృశ్యం, ప్రతి దృశ్యం ఓ సందేశం, చదివే ప్రతి  హృదయం-  చివరి తీర్పు చెప్పే న్యాయస్థానం. అక్షరాల తెరలెత్తగానే హృదయం హాల్లో కూర్చుంటుంది, భావాల లైట్లు వెలగగానే మనసే నాట్యశాల అవుతుంది. కేవలం రచయిత కాదు కవి, అతనే నాటకానికి సూత్రధారి, అక్షరాల నాడి పట్టుకుని- భావనాట్యాన్ని నడిపే పాత్రధారి. కాలం మారినా, కథనం మారినా, పాత్ర...