Posts

Image
 అదిగో...కొంకణీ వనదేవత పచ్చని పచ్చికపై పాదాలు ముద్రిస్తూ, పర్వతాల మడిలో పరిమళాలు చల్లుకుంటూ, అడవుల అద్దాల్లో తన అందం చూసుకుంటూ, ఆమె చల్లని గాలితో జడలు ఆడించుకుంటూ నడుస్తోంది. పచ్చని చెట్లు – ఆ తల్లి పచ్చని చీర అంచులై, భూమికి శాంతి చల్లే పచ్చదనపు ప్రార్థనలై, అందానికి ప్రతీకలై నిలుస్తున్నాయి. ఎత్తైన చెట్లు – ఆ దేవత తలపాగా మల్లెల్లా, ఆకాశాన్ని తాకే ఆశల కొండలై, వానల్ని ఆహ్వానించే వరదాతలై ఊగుతున్నాయి. కొబ్బరి చెట్లు – ఆ వనదేవత కంకణాల్లా మ్రోగుతూ, తీరాలకు తీయని తల్లి పాల్లా,  నీటి అమృతాన్ని పంచే దేవదూతలవుతున్నాయి. పోక చెట్లు – ఆ దేవి నుదుటి బొట్టు పరిమళాలై, పల్లెలకు పచ్చని పండుగల్ని తెచ్చే పుష్పాభిషేకాలై, తలలు ఊపుతూ ఆకాశాన్ని పరికిస్తున్నాయి. రబ్బరు చెట్లు – ఆ అమ్మ చేతిరేఖలలో ప్రవహించే పాలరసపు ప్రవాహాలై, శ్రమికుల కలలకు జీవం పోసే శ్వేతధారలై, గొడ్డళ్ళ గాయాలకు కన్నీరు చిందుతున్నాయి. గుబురు చెట్లు – ఆ అరణ్యదేవత ఒడిలోని గూళ్లై, పక్షులకు పాటలు పంచే వేదికలై, చీకటికి కాంతి కిరీటాలై విరాజిల్లుతున్నాయి. ఇలా… కొంకణీ వనదేవత చెట్టు చెట్టుకూ చైతన్యం నింపుతూ, ఆకు ఆకు మీద ఆశలు రాస్తూ, పచ్చదనమే ప్రా...
Post a Comment
Read more
 అక్షరాల పరిమళం  అక్షరాల్తో తేనెచుక్కలు చల్లుతా — జనుల నాలుకలపై తీపిరుచులు పారిస్తా. అక్షరాల్తో వానచినుకులు కురిపిస్తా — ఎండిన మనసుల నేలపై ఆశల మొగ్గలు మొలకెత్తిస్తా. అక్షరాల్తో తలలోతలపులు పారిస్తా — ఆలోచనల అంచుల్లో భావాల నదులు ప్రవహింపజేస్తా. అక్షరాల్తో భావబండారాలను బయటపెడతా — మౌనాల తాళాలు విప్పి నిజాల్ని నుదిటిపై పెడతా. అక్షరాల్తో పువ్వులు పూయిస్తా — పదాల పొదల్లో పరిమళాల పండుగలు జరిపిస్తా. అక్షరాల్తో నవ్వులు చిందిస్తా — చీకటి చెరువుల్లో వెలుగుల కమలాలు వికసింపజేస్తా. అక్షరాల్తో సుమసౌరభాలు వ్యాపిస్తా — సాహితీ గాలుల్లో సుగంధాల వానలు కురిపిస్తా. అక్షరాల్తో తెలుగు వెలుగులు చిమ్ముతా — పాఠకుల గుండెల్లో మాతృభాష దీపాలు వెలిగిస్తా. అక్షరాల్తో తనువులు తడతా — చల్లని వెన్నెలలో హాయిగా విహరింపజేస్తా. అక్షరాల్తో మనసులు మీటుతా — మౌనాల మధ్య మధురమైన మాటలు వినిపిస్తా. అక్షరాల్తో కలము కదిలిస్తా — నిద్రపోయిన కాలాన్ని కవితలతో మేల్కొలుపుతా. అక్షరాల్తో కవితలు సృష్టిస్తా — ఆశల ఆకాశంలో కలల రెక్కలు కట్టిస్తా. — గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం
Post a Comment
Read more
 ముఖసంకేతాలు ఒక్కోసారి మొహం ఎత్తుకుంటా — మనసులోని నిజాయతీకి పతాకం ఎగరేస్తూ, చూపుల్లో సత్యం మెరిపిస్తూ, అడుగుల్లో న్యాయం నడిపిస్తూ. ఒక్కోమారు మొహం తిప్పుకుంటా — అన్యాయపు ఆడంబరాల రభసలకు, అబద్ధపు అరాచకాలకు సాక్షిభూతం కాకూడదనుకుంటూ. ఒక్కోవేళ మొహం మాడ్చుకుంటా — అహంకార జ్వాలకు కాలిన గర్వానికి గుణపాఠం చెప్పాలని తలంచుతూ. ఒక్కోక్షణాన మొహం వెలిగిస్తా — మమత దీపంతో, మానవత్వ నూనెతో మనుజుల హృదయాల్లో వెలుగులు నింపాలనుకుంటూ. ఒక్కోనిమిషాన మొహం దించుకుంటా — తప్పు తెలిసిన వేళ తలవంచి క్షమాపణ చెప్పి, మళ్లీ మంచికి అడుగులేయాలని తలచుకుంటూ. ఒక్కోసమయాన మొహం అలంకరించుకుంటా — స్నేహపు చిరునవ్వులతో, స్నేహ సుగంధాలతో, ప్రేమపూల పరిమళాలతో వ్యాపించాలనుకుంటూ. ఒక్కోపొద్దు మొహం చిట్లిస్తా — చీకటి కళ్లల్లో వెలుగులు నింపుతూ, చెడుబుద్ధికి — చెడ్డ పనికి నిరసన ప్రకటిస్తూ. ఎప్పుడైనా — మొహం మనసుకు సంకేతం, మొహం హావభావాల ప్రకటనాస్థలం, అందచందాల ఆదిస్థానం. మొహం పరిచయం, ప్రమాణం, మానవత్వం, ప్రతిరూపం. — గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం
Post a Comment
Read more
 అక్షరాకాశం  ఆకాశ దేశం – ఆశల రాజ్యం, కలలు రాజులై రాజ్యం చేసే లోకం. ఆకాశ దీపం – అంతరంగ కిరణం, నిరాశ చీకటిని కరిగించే ప్రకాశం. నీలి ఆకాశం – నమ్మకపు అంబరం, భూమిపై పరుచుకున్న దేవతా వస్త్రం. వెన్నెల ఆకాశం – మౌన సంగీతం, ఒంటరితనాన్ని ఒడిసిపడేసే మాధుర్యం. శూన్య ఆకాశం – మౌన మహాకావ్యం, మన లోపలి శబ్దాల ప్రతిధ్వానం. ఉదయ ఆకాశం – ఆశల సింధూరం, ప్రతిరోజూ జీవితానికి కొత్త ప్రారంభం. రంగుల ఆకాశం – కలల చిత్రపటం, హరివిల్లు కరిగిన ప్రేమ లోకం. ఎర్రని ఆకాశం – వీర పతాకం, ధైర్యాన్ని నింపే సూర్య సందేశం. అక్షర ఆకాశం – కవుల స్వర్గం, కలం తాకితే పూలయ్యే పదప్రవాహం. అందాల ఆకాశం – ఆనంద లోకం, వీక్షకుల చూపుల్లో మెరిసే స్వర్గధామం. — గుండ్లపల్లి రాజేంద్ర ప్రసాద్, భాగ్యనగరం
Post a Comment
Read more
Image
  🙏🎉కొత్త సాలుకు స్వాగతం! సుస్వాగతం!!🎉🙏 అదిగో నవ్వుల పల్లకీలో… నవవత్సరం కాంతుల్ని రత్నాల్ని చల్లుకుంటూవస్తుంది, గతకాలపు గాయాలను గాలికి వదిలి, రేపటికి మణుల్ని మాణిక్యాల్ని ఏరుకుందాం. నిన్నటి నిట్టూర్పులను నేటి నీలిమేఘాల జలధారలతో, వేదనల వలలను వెలుగుల వానతో కడిగేద్దాం. పొద్దుటి పూల పరిమళంలా పవిత్రమైన ఆశలు చల్లుతూ, ప్రతి ఇంటి ముంగిట్లో ప్రార్థనల దీపాలు వెలిగిద్దాం. ఆశల అక్షరాలకు అమృతపు అర్థాలు నింపుదాం, మనసుల మల్లెలను మంగళ సుగంధాలతో మురిపిద్దాం. పాత ఏడాది పుటలను పాఠాల పుస్తకంగా మలిచి, కొత్త ఏడాది పుటలపై కలల కవితలు వ్రాసేద్దాం. కన్నీటి నీడలను కాంతి కిరణాలతో తొలగిస్తూ, కష్టాల గోడలపై కొత్త ఆశల తలుపులు తెరుద్దాం. పాత సాలుకు వీడుకోలు చెప్పుదాం, కొత్త ఏడాదికి స్వాగతం పలుకుదాం. రేపటి వెలుగుల్ని వరాలుగా స్వీకరిద్దాం, జీవన గగనాన్ని సుఖశాంతులతో నింపేద్దాం. ✒️గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం✒️ 🙏🌼 కొత్త సాలుకు హృదయపూర్వక స్వాగతం! 🌼🙏 🌸🌸అందరికీ నూతనసంవత్సర శుభాకాంక్షలు 🌸🌸
Post a Comment
Read more
Image
 చిరునవ్వులు చిరునవ్వు అంటే  మోములో పూసిన మల్లెమొగ్గ, మదిలో మొలిచిన మమతామేఘం, మౌనంలో మెరిసే మణిదీపం. కన్నుల కొమ్మల్లో కాంతి కురిపించి, చిమ్మచీకటిలో దారి చూపించి, కలతల చీకటిని తరిమేసే చిన్న వెలుగు రేఖ – చిరునవ్వు. వేదనలను తరిమే వెన్నెల వర్షము, విరహాన్ని కరిగించే మందార మకరందము, వెడబాటును తొలిగించే సాధనము, మనసుకు మందు – చిరునవ్వు. అమ్మ ఒడిలో పుట్టే తొలి ఆశ్వాసం, మిత్రుని మాటల్లో మెరిసే స్నేహము, ప్రేయసి చూపుల్లో నర్తించే అనురాగము – అన్నీ చిరునవ్వులే! ఒక చిరునవ్వు చాలు రోజంతా వెలుగు నింపటానికి, జీవితపు బాటలో ఆశల పూలు పూయించటానికి. చిరునవ్వులు చిందాలి, చీకటిని తరమాలి, వెన్నెలను వెదజల్లాలి, వేదనలను వెడలగొట్టాలి. పసివాడి చిరునవ్వు - అమ్మానాన్నలకు వెలుగు ఇల్లాలి చిరునవ్వు - ఇంటెల్లపాదికి దీపము. చిరునవ్వులు  దొర్లించు సిరులు  తొలగించు కష్టాలు - నష్టాలు చిరునవ్వులు కావాలి నిత్య నూతనము, అనుదిన ప్రవర్ధనము, సహస్రకిరణాల సంగమము. చిరునవ్వులే అందము - ఆనందము, బంగారము - సింగారము, ప్రకాశము - పరిశుద్ధము. గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం
Post a Comment
Read more
 మత్తుమాటల మహమ్మారి తస్మాత్… తాగినోడు వస్తున్నాడు తూగుతూ తుళ్ళుతూ – రహదారికే వంపు పెట్టినట్టుగా అడుగులు వేసుకుంటూ! మత్తెక్కిన మాటలు – మంత్రాలట! మత్తుదిగిన మాటలు – మహావాక్యాలట! తొక్కతోలు మాటలు – తత్త్వమట! బూతు మాటలు – బుద్ధిజీవుల భాషట! “నేనే తోపు” అంటాడు, తోచిన పలుకులను తూలుతాడు. “నేనే తొండి” అంటాడు, తెగిన బుద్ధికి బిరుదులు పెట్టుకుంటాడు. చేయని ఇతరుల ఘనకార్యాలు   చెప్పుకుంటాడు తనవని,  చేసిన దుష్టకార్యాలనుండి   తప్పించుకుంటాడు తనవికాదని.  చిల్లర మాటలు చిధ్రాలై, అల్లరి మాటలు వ్యర్థాలై – వినేవాళ్ల చెవుల్లో విసిరేసిన గులకరాళ్లై పడతాయి! మిత్రుల్ని మిథ్యగా ముద్దాడి, శత్రువుల్ని శ్లోకాలతో శపించి, తన అజ్ఞానానికి తానే పెద్ద పీఠం వేసుకుంటాడు. ఇది మాటల మద్యం కాదు – మద్యం మింగిన మాటల మహమ్మారి! ఇది నవ్వుల వినోదం కాదు – సమాజానికి సంక్రమించే వ్యాధి! కాబట్టి వినండి పౌరులారా – తాగినోడు చెప్పే తత్త్వం తాగిన గ్లాసులోనే వదిలేయండి, తాగిన నోటిలోనే మూసేయండి! ఎందుకంటే… స్పృహ లేని మాటలు సత్యం కావు, సమాజానికి వెలుగుకాదు – వాటికి దూరమే నిజమైన జాగ్రత్త! గల్తీగాళ్ళను గమనించి  ...
Post a Comment
Read more