Gundlapall Rajendraprasad

Posts

February 19, 2026

వసంత మాసం వస్తుంది వసంత మాసం వస్తుంది విరహాల ముసుగులు తొలగిస్తుంది, చెమ్మ చేక్కిన నేలపై పచ్చని చిరునవ్వులు చిందిస్తుంది. మామిడి పూతలు, పిండెలు, ఫలాలు ఆశలులేపి నోరూరిస్తాయి, కోయిల కూయలు మనసుల తాళాలు తట్టుతుంది. మల్లె పూల పరిమళం మౌనంగా మాటలాడుతుంది, సాయంత్రపు గాలిలో మనసులను మత్తెక్కిస్తుంది. ఎండలు పెరిగి నవ్వుతాయి, చల్లని గాలి పారిపోతుంది, ఎండిపోయిన ఆశల కొమ్మలపై కొత్త పూతలు మొలిపిస్తుంది. పూల తోటల పల్లవాలు రంగుల కలల్ని నింపుతాయి, మనసు నిండా ఉల్లాసాన్ని వసంతం వర్షంలా కురిపిస్తుంది. జీవితానికే పునర్జన్మనిచ్చేలా, వసంత మాసం వస్తుంది, హృదయాల అంచుల్లో ఆనంద దీపాలు వెలిగిస్తుంది. గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

February 18, 2026

కవితా ప్రయాణం కవిత మదిలో మెరిసింది — నిశ్శబ్దపు హృదయంలో ఆలోచనల అలలా వచ్చి భావాల్ని మేల్కొలిపింది. కవిత కాగితపు ఒడిలోచేరింది — సిరాతో స్నేహం చేసి అక్షరాల అడుగుల్లో అర్థాలకు ఊపిరి పోసింది. కవిత నదిలా పారింది — మనసు నిండా ప్రవహించి పదాల పల్లకీలో పుటలపై పరుగులేసింది. కవిత కమ్మగా కుదిరింది — అక్షరాల అల్లికలో లయకు లయ కలిపి స్వరాల్ని సర్దుకుంది. కవిత పత్రికల్లో ప్రచురితమయ్యింది — ప్రపంచపు వెలుతురులో తన రూపాన్ని చూపిస్తూ కవిత్వమని చాటింది. కవిత పాఠకులను పిలిచింది — హృదయాల తలుపులు తట్టి “నన్ను ఆస్వాదించు” అంటూ మనసులను పలకరించింది. కవిత మన్ననలు పొందింది — ప్రశంసల పరిమళంలో చప్పట్ల మోగుల్లో ఆనందంగా తేలిపోయింది. కవిత కంచికి వెళ్ళింది — కాలపు మడిలో ఒదిగి సంతృప్తి నిద్రలో శాంతిగా విశ్రాంతి తీసుకుంది. కవితలను చదవండి — కవులను ప్రోత్సహించండి, పలుకులమ్మను తలచి ప్రసాదంగా స్వీకరించండి. కవితల్లో మునగండి — కవితామృతమును త్రాగండి, కవితావిందును ఆరగించి కవితామర్మము తెలుసుకోండి. గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

February 17, 2026

నయానా? భయానా? (సామదానభేదదండోపాయాలు) అతిప్రేమను ఒలకబోసి అంతరంగాలను అదుపులోకి తీసుకొని ఆటలాడించటం - మంచిమాటల మల్లెలు చల్లి మనసులు గెలిచి సొంత పనులు చక్కబెట్టుకోవటం — సామోపాయం. బహుమతులు పంచిపెట్టి ప్రలోభాలకు గురిచేసి బుద్ధిని బంధించి తనదారికి తిప్పుకోవటం — ధనాన్ని ఇచ్చి కోరికలను నెరవేర్చి తలలను వంచేలా చేసి ఆశయాలు సాధించటం - దానోపాయం. సన్నిహితుల మధ్య అపార్ధాలు కలిగించి అనుకున్న కార్యాలు సాధించటం – బుద్ధిబలం ఉపయోగించి అంతఃకలహాలు రగిలించి విధిలేని పరిస్థితులు సృష్టించి వశంచేసుకోవటం - భేదోపాయం. అన్యగతిలేని సందర్భాలు కల్పించి బలప్రయోగమైనా చేసి తలచినది నెరవేర్చుకోవటం - హెచ్చరికలతో హింసతో హృదయాలను గడ్డకట్టించి కత్తులు చూపి బెదిరించైనా కాళ్లదగ్గరకు తెచ్చుకోవటం - దండోపాయం. సామమా, దానమా, భేదమా, దండమా — ఏ దారిలో నడిచినా సాధించేది గమ్యమా? మనిషిని మానవత్వాన్ని కోల్పోవడమా? అడ్డదారులు తొక్కి అందుకునేది విజయమా? — నయానో… భయానో…? చరిత్ర చివర అడుగుతుంది — నీ అభిష్టం నెరవేరిందా? నీ జీవితం నెగ్గిందా? నీ సామ్రాజ్యం నిలిచిందా? — నయంతోనైనా… భయంతోనైనా…? గుండ్లపల్లి రాజేంద్...

February 16, 2026

అట్టమీది ఆలేఖ్యము (పుస్తక ముఖచిత్రం) అట్టమీది బొమ్మ అందంగా ఉండాలి— చూపు తగిలిన క్షణాన కళ్లలో చిరునవ్వు పూసేలా, మౌనమే మాటలై మనసును పలకరించాలి. అట్టమీది బొమ్మ ఆకట్టుకొనేలా ఉండాలి— చూపును ఆపేసే వెలుగై, చేతిని ముందుకు నడిపించే అదృశ్య ఆహ్వానమై అట్టవద్దే ఆపనివ్వకుండాలి. అట్టమీది బొమ్మ కవి ఉద్దేశ్యం చాటేలా ఉండాలి— రంగుల మడతల్లో భావాల దారి చూపుతూ, గ్రంథ హృదయాన్ని ఒక చూపులోనే తెలియజేయాలి. అట్టమీది బొమ్మ వెలుగుతున్నట్లు ఉండాలి— దీపంలా కాదు, అక్షరాల శ్వాసలా; చదివించాలనే తపన కలిగించలి. అట్టమీది బొమ్మ కొనిపించేలా ఉండాలి— చేతిలోకి తీసుకునేలోపు మనసులో చోటు చేసుకుని, “ఇది నాదే” అన్న భావం నాటాలి. అట్టమీది బొమ్మ చదివించేలా ఉండాలి— ముందుమాటకు ముందే ఆసక్తిని అల్లుకుని, పుటలు తిప్పాలనే ఉత్సుకతను పెంచాలి. అట్టమీది బొమ్మ మదుల్లో నిలిచేలా ఉండాలి— చూసిన తరువాత కాదు, మరిచే ప్రయత్నంలోనూ గుర్తొచ్చేంతగా స్మృతుల్లో మోగించాలి. అట్టమీది బొమ్మ అలంకారం — కవితకు ముఖం, గ్రంథానికి హృదయం, పాఠకుడికి గాలం. గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

February 16, 2026

నిన్న – నేడు – రేపు (భూత – వర్తమాన – భవిష్యత్తు కాలాలు) నిన్న…ఆశల పరిమళమై పూతగా పుట్టాను, కలల తాకిడితో పిందెనయ్యాను, కాలం ఒడిలో కాయగా ఎదిగాను — అందాలరూపమై ఆనందాలతావునై వెలిగిపోయాను. నేడు… అనుభవాల మాధుర్యంతో పండిపోయాను, ఆశల అధికభారంతో పుచ్చిపోయాను, కోరికల తీరకపోవటంతో దిగులుపడ్డాను. కాలం అద్దంలో నా రూపం చూసి కుమిలిపోయాను. రేపు… జ్ఞాపకాల దొంతరలై రాలిపోతాను, గర్వాల పొరల్ని విడిచి కుళ్లిపోతాను, దేహాన్ని చాలించి మట్టిలో కలుస్తాను, మరొక పూతకు మూలమైపోతాను. నేను రాలిన చోటు శూన్యం కాదు — అక్కడే ఒక విత్తనం ఊపిరి పీల్చుకుంటుంది, నేను కరిగిన మట్టిలో చీకటి ఉండదు — రేపటి వెలుగు మూలాలు వేసుకుంటుంది. నేను లేనిక్షణమే ప్రకృతి ప్రతిచర్య తీసుకుంటుంది — రాతలు కూర్చి, చరిత్రపుటలకు ఎక్కిస్తుంది. కాలం నన్ను తుడిచినా, అక్షరాలు నన్ను నిలుపుతాయి — నాశనమైనా నన్ను చిరకాలం కొనసాగిస్తాయి. గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

February 15, 2026

నిన్నే చూశాను... (ప్రేమగీతం) నిన్నే చూశాను - నన్నే మరిచాను నీ అందం చూశాను - నే ఆనందం పొందాను నీ రూపం చూశాను - నే తాపం చెందాను నీ వలకు చిక్కాను - నే ప్రేమలో పడ్డాను ||నిన్నే|| నీ చూపులు చూశాను - నే బందీ అయ్యాను నీ నవ్వులు చూశాను - నే పువ్వులు చల్లాను నీ మాటలు విన్నాను - నే పాటలు పాడాను నీ ఆటలు చూశాను - నే మత్తులో పడ్డాను ||నిన్నే|| నీ చేష్టలు చూశాను - నే నివ్వెర పోయాను నీ దుస్తులు చూశాను - నే కొంగును చుట్టాను నీ పిలుపులు విన్నాను - నే చెంతకు వచ్చాను నీ చెలిమిని చేశాను - నే చేతులు కలిపాను ||నిన్నే|| నీ వదనం చూశాను - నే కలవరం చెందాను నీ నడకను చూశాను - నే అడుగులు వేశాను నీ రక్తిని చూశాను - నే శక్తిని పొందాను నీ హృదిని చూశాను - నే కవిని అయ్యాను ||నిన్నే|| గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం. ...