Posts

Image
 కవితా మంజరి  అద్భుత కవిత— అక్షరాల ఆకాశంలో అరుణోదయమై ఉదయిస్తుంది, మనసు మబ్బుల్ని తొలగించి మధుర వెలుగులు చల్లుతుంది॥ అపూర్వ కవిత— అనుభూతుల అలలపై తేలుతూ ఆత్మను ఆవహిస్తుంది, చదివిన ప్రతి హృదయంలో చిరునవ్వుల దీపం వెలిగిస్తుంది॥ అందాల కవిత— అలరుల పరిమళమై పరుచుకుని పలుకుల పల్లకిలో విహరిస్తుంది, చంద్రబింబపు చల్లదనంలా చిత్తాన్ని చిలిపిగా తాకుతుంది॥ ఆనంద కవిత— ఆత్మీయతల అమృతధారగా అంతరంగాల్లో జాలువారుతుంది, బాధల బండరాళ్లను కరిగించి బంగారు భావాల్ని మొలిపిస్తుంది॥ చక్కని కవిత— చినుకుల చప్పుడు లాగా చెవులకు చెలిమై చేరుతుంది, మంచు తాకిడిలా మృదువుగా మనసును ముద్దాడుతుంది॥ మంచి కవిత— మానవత్వపు మకరందమై మట్టిమనుషుల్ని మమతతో కడుతుంది, చీకటి దారుల్లోనూ చిగురుటాకుల ఆశను నాటుతుంది॥ లయాత్మక కవిత— గాలిలో తేలే గీతంలా గుండెల తంత్రులను మీటుతుంది, అక్షరాల అడుగులకు అందమైన నృత్యాన్ని నేర్పిస్తుంది॥ భావాత్మక కవిత— బ్రతుకు బాటల బంధాలను భావాల బంగారు దారాలతో కుట్టుతుంది, కన్నీటి చుక్కలోనూ కాంతుల కలలను చూపిస్తుంది॥ కవిత అంటే— కేవలం పదాల పొదరిల్లు కాదు, ప్రాణాల ప్రవాహం, మనసుల మధ్య మమతా సేతువు, మానవత్వాన్ని మధురంగా మ...
Image
 పుష్పాంగనల పరిమళయానం కుముదిని దగ్గరకు కులుకుకుంటూ వెళ్తా— కుసుమాల గాలిలో కలల్ని కదిలిస్తా, వెన్నెల వెచ్చదనమై వెన్నంటే నిలుస్తా, విరిసిన నవ్వుల్లో విరహాల్ని మరిపిస్తా॥ చామంతి చెంతకు చకచకా పోతా— చామరపు చల్లదనమై చుట్టూ తిరుగుతా, చూపుల చినుకులతో చెలిమిని చిందిస్తా; చిరునవ్వుల చాటున చిలిపితనమై వెలుగుతా॥ లతాంగి వద్దకు లగెత్తుకుంటూ చేరతా— లయల అలలై లాలనగా పలుకుతా, ఆమె అడుగుల నడకలో నాట్యం చూపిస్తా, ఆత్మవీణ తంతుల్ని ఆలాపనగా మీటుతా॥ మాలతి మాటుకు మెల్లగా సమీపిస్తా— మల్లెల పరిమళమై మనసంతా నింపుతా, నిశీథి రేయిలో నీలిమవెలుగై వెలుగుతా, నెమ్మదిగా ప్రేమగీతం పులకరించేలా పాడుతా॥ పుష్పలత ప్రక్కజేరి పకపకా నవ్విస్తా— పూలరేఖలపై పొంగే హాస్యమై విరుస్తా, గులాబీ గుండెల్లో కమ్మని గీతమౌతా, గుబాళింపుల గాలిలో గుసగుసలై తేలుతా॥ కుసుమ సరసకు కవ్విస్తూ కదులుతా— కోయిల కూతల్లో కోరికల్ని దాచుతా, వెలుగుల వాకిట్లో వెన్నెలై నిలుస్తా, వీణారాగాల వలపును వేళ్లతో అల్లుతా॥ కమలాక్షి సన్నిధికి తడుముకుంటూ చేరతా— కలువకన్నుల్లో కాంతుల్ని నింపుతా, ఆమె పలుకుల్లో పరవశం పూయిస్తా, ఆత్మను అర్పించే ఆరాధనగా మారుతా॥ ఇలా ప్రతి పుష్పసుందరి పయనంల...
Image
 గౌరవ కుటుంబికులారా! కుటుంబం అంటే— కేవలం నాలుగు గోడల మధ్య జీవనం కాదని తెలుసుకోండి, నాలుగు హృదయాలు ఒకే స్పందనగా కొట్టుకునే స్నేహసౌధంగా భావించండి॥ ఒకటిగా ఉండండి— వాన గాలులెన్ని విరుచుకుపడ్డా వేర్లు విడనాడని వృక్షంలా నిలబడండి, విపత్తులు ఎన్ని ఎదురైనా  విడిపోని వెలుగులా నిలవండి॥ ఒకేతాటిపై నడవండి— అడుగులు వేరైనా ఆశయాలు ఒక్కటై సాగండి, మాటలు భిన్నమైనా  మనసులు కలిసే మార్గమై ఉండండి॥ ఒకేమాటపై నిలబడండి— నమ్మకం అనే నిటారుదీపాన్ని ఎప్పటికీ ఆరనీయకండి,  అపార్థాల మబ్బులొచ్చినా  ఆప్యాయతను సూర్యునిలా వెలిగించండి॥ “మేము అంతా ఒకటే” అని చాటండి— అన్నదమ్ముల అనుబంధంలో, అక్కచెల్లెళ్ల ఆప్యాయతలో, తల్లిదండ్రుల త్యాగాల్లో ప్రేమ పరిమళం పంచండి॥ ఒకరికొకరమని నిరూపించండి— కష్టాల్లో చేయూతగా నిలబడి, కన్నీళ్లలో ఓదార్పుగా మారి, సంతోషాల్లో నవ్వుల హారతిగా సహచరులై సాగండి॥ ఒకటే ఆశయం పెట్టుకోండి— “మన కుటుంబ సంతోషమే మా సంపద” అనే మహామంత్రం జపించండి, అనురాగాల అమృతవర్షం కురిపించండి॥ కుటుంబం కలిసుంటే— చిన్న ఇల్లు కూడా స్వర్గమవుతుందని చెప్పండి, మనసులు కలిసుంటే— చిన్న జీవితం కూడా మహాకావ్యమవుతుందని తెలపండి॥ కుటు...
Image
 ఓ కవీశ్వరా! కుళ్ళును కడిగేయ్— కంపు కాయాల్ని కాల్చివేయ్, కపటపు కవచాల్ని ఛేదించేయ్, కలుషిత మనసులను శుద్ధిచేయ్॥ చెడును చెరిపేయ్— చీకటి చాటున దాగిన దుర్బుద్ధిని, చెరగని మచ్చలై పెరిగిన పాపాన్ని, చైతన్య జ్వాలలతో చిదిమివేయ్॥ మలినాన్ని మట్టుబెట్టేయ్— మనసుల్లో పేరుకున్న మసకలను, మాటల్లో మొలిచిన మోసపు ముళ్లను మానవత్వ వర్షంతో ముంచెత్తేయ్॥ అవినీతిని అంతంచేయ్— అధికారపు అహంకార జ్వాలలను, అన్యాయపు అడ్డగోలు దారులను అక్షర సత్యంతో అణచివేయ్॥ అహంకారాన్నీ అణగకొట్టేయ్— అధికత్వపు అంధకార గర్జనలను, అణగారిన వారి ఆర్తనాదాలపై సమానత్వ అమృతం చల్లివేయ్॥ దౌర్జన్యాలను తుదముట్టించేయ్— దుర్మార్గపు దండయాత్రలన్నిటినీ, దీనుల కన్నీటి గాథలన్నిటినీ, ధర్మధ్వజంతో ధూళిలో కలిపివేయ్॥ మానవత్వమే మంత్రంగా మారనీ, మమతలే మహోన్నత మార్గమవనీ, నిజాయితీనే నిత్యదీపమై వెలగనీ, నూతన సమాజం నవోదయమై విరియనీ॥ గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.
Image
 అమ్మ అమృతస్వరూపిణి అమ్మ అనగానే— అక్షరాలకు ప్రాణం వస్తుంది, మాటలకు మాధుర్యం చేరుతుంది, మనసులకును మమకారం అంటుకుంటుంది॥ పసిబిడ్డ పలుకులలో— అమ్మనే ప్రథమ స్వరం, పదం పలకకముందే ప్రేమను పంచే దైవం॥ నిద్రలేని రాత్రుల్లో— నెత్తిన వేళ్ళతో వెన్నెల వెదజల్లే శివశేఖరం, కన్నీటి చినుకుల్లో— కన్నుల్ని తుడిచే కరుణాసాగర తరంగం॥ తన కడుపు నొప్పులను దాచుకుని— ఇంటినిండా నవ్వులను వెలిగించే దీపం, తన ఆశలను అర్పించి— కుటుంబ ఆశయాలను నెరవేర్చే అంకురం॥ ఆమె చేతుల్లోనే— జీవితపు మొదటి అక్షరాభ్యాసం, ఆమె చూపుల్లోనే— ప్రపంచమంతా పరిమళించే సౌందర్యం॥ అమ్మ ఒక మాట కాదు— అద్భుతమైన ఒక మంత్రం… ఆమె ఒక మనిషి కాదు— అమూల్యమైన ఒక సత్త్వం॥ మాతృదినోత్సవం ఒక రోజే కాదు— ప్రతి రోజు ఆమె పాదాల పూజే కావాలి, ప్రతి శ్వాసలో ఆమె స్మరణే ఉండాలి, ప్రతి విజయానికి ఆమె కేంద్రం కావాలి॥ అమ్మ ఉంటే ఈ ప్రపంచం ఒక స్వర్గం, తల్లి నవ్వుతుంటే ఆ ఇల్లు ఓ ఆనందనిలయం॥ గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం. 
Image
 కవిత్వ వైభవాలు వింత విరి కవిత్వం — విరహానికీ వెన్నెలరంగు పూయిస్తుంది, మౌనపు మడుల్లో మెల్లగా మొలిచి మనసుకు మధురానుభూతి పంచుతుంది॥ విడ్డూర విభావము కవిత్వం— కన్నీటిలోనూ కాంతులు వెతుకుతుంది, గాయాల గర్భంలో గానమై పుట్టి బాధలనైనా బంగారమై మార్చుతుంది॥ విశిష్ట వెలుగు కవిత్వం— అక్షరాలకు ఆత్మరూపం ఇస్తుంది, పలుకుల పుష్పాల్లో పరిమళమై నిలిచి పాఠక హృదయాల్లో పావనమవుతుంది॥ విశేష వైభవము కవిత్వం— కాలాన్నికూడా కట్టిపడేస్తుంది, ఒక చిన్న పాదంలోనే విశ్వాన్నంతా ఊహలతో ఊయలలూపిస్తుంది॥ విన్నూతన వికాసము కవిత్వం— ప్రతి భావానికి కొత్త బాట వేస్తుంది, నిశ్శబ్దానికీ స్వరమై నిలిచి నిత్యనూతన సత్యాలను పలికిస్తుంది॥ విస్మయ విజృంభణ కవిత్వం— చుక్కలతో చీర అల్లినట్లుంటుంది, అక్షరాల ఆకాశంలో ఆత్మను ఎగరేసి అనంతానందాల్ని అందిస్తుంది॥ విచిత్ర విభాతము కవిత్వం— నవ్వుల్లోనూ నిశ్వాసాల్లోనూ నడుస్తుంది, కలలకీ కన్నీళ్లకీ కలయికై జీవితాన్ని జాజివనమై మార్చుతుంది॥ వైశేషిక వెలివరింత  కవిత్వం— వాక్యాల్లో విలువలను నాటుతుంది, మానవ హృదయాల మధ్య మమతల మంగళసేతువై నిలిచిపోతుంది॥ అందుకే కవిత్వమంటే— వింత విశ్వవీణగానం, విశేషాల వెలుగుల్లో విస్మయ...
Image
 వేసంగి వ్యధలు మండుటెండలు మంటలు రేపగా— గ్రీష్మ ఋతువు గగనమంతా గర్జిస్తోంది, మేమాస వడగాల్పులు వీస్తుంటే వేడి గాలులు వీధుల్ని వణికిస్తున్నాయి॥ ఉక్కపోతలు ఊపిరిని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తుంటే, చెమట చుక్కలు శ్రమల సాక్ష్యాలై జారుతున్నాయి, ఎండిన చెరువులు నిశ్శబ్దంగా నిలిచిపోతుంటే ప్రవహించని నదులు వేదనను వెల్లబోస్తున్నాయి॥ తడిలేని నాలుకలు తపనగా వణుకుతుంటే, దప్పికైన గొంతులు నీటి కోసం మొరపెడుతున్నాయి, కొట్టుకుంటున్న గుండెలు వేడిని తట్టుకోలేకపోతుంటే కూలిపోతున్న దేహాలు నీడ కోసం పరుగెడుతున్నాయి॥ వేసంగి వదలని వేదనగా వెంటాడుతుంది, నీడకై పరుగులు తీయిస్తుంది, నీటికై ముచ్చెమటలు పట్టిస్తుంది, కదలకుండా గృహాల్లో బంధిస్తుంది॥ ఇదే గ్రీష్మ తాపము— జీవితాన్ని జ్వాలలతో పరీక్షించే కాలము, ఇదే సూర్య ప్రతాపము— ప్రకృతిశక్తి పరాక్రమం చూపించే ఉగ్ర రూపము॥ చినుకులు చిందించే మేఘాల కోసం ఎదురుచూపులు, చల్లని గాలుల స్పర్శకై తపిస్తున్న ప్రాణాలు॥ గ్రీష్మాగ్ని గుండెల్ని గాయపరిచినా— వానకాలం వస్తుందనే ఆశే జీవనానికి ఊపిరై నిలుస్తోంది॥ గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.