ఇల్ల భాగవతం 

ఇల్లు స్వర్గమైతే — అమ్మ చిరునవ్వులే దేవతలై,

నాన్న ఆశీర్వాదాలే పుష్పాలై,

పిల్లల నవ్వులే నిత్యనాదాలై,

ప్రతి ఉదయం పరమపదపు ముంగిటి అవుతుంది.

ఇల్లు నరకమైతే — మాటలే ముళ్లై గుచ్చుకుంటాయి,

మౌనమే మంటలై కాల్చేస్తుంది,

చూపులే కత్తులై గాయపరుస్తాయి,

ప్రతిరాత్రిని అంధకూపంగా ముంచేస్తాయి.

ఇల్లు అరణ్యమైతే — ఒంటరితనమే అడవిపులిగా తిరుగుతుంది,

ఆలోచనలే అరణ్యవల్లులై చుట్టేస్తాయి,

భయమే చెట్లనీడలో దాక్కుంటుంది,

మనసు మునిగా మారి శాంతికోసం సంచరిస్తుంది.

ఇల్లు సాగరమైతే — భావాలే అలలై ఎగసిపడతాయి,

జ్ఞాపకాలే ముత్యాలై లోతుల్లో మెరుస్తాయి,

ప్రేమే నౌకగా నడిపిస్తుంది,

జీవితం తీరాన్ని సురక్షితంగా చేరుతుంది.

ఇల్లు ఆకాశమైతే — కలలే పక్షులై విహరిస్తాయి,

ఆశలే నక్షత్రాలై మెరిసిపోతాయి,

మేఘాలే గుంపులుగా తేలుతాయి,

విశ్వాసమే చంద్రుడై రాత్రికీ దారిచూపుతుంది.

ఇల్లు నిప్పైతే — అహంకారమే చిటపటలాడుతుంది,

అసూయే పొగలా కమ్ముకుంటుంది,

కోపమే జ్వాలగా లేస్తుంది,

బంధాలనే భస్మం చేస్తుంది.

ఇల్లు ప్రేమమయమైతే — మాటలే మల్లెపూలవుతాయి,

మౌనమే మంత్రస్వరమవుతుంది,

అందాలు అవతరిస్తాయి, ఆనందాలు వెల్లివిరుస్తాయి,

చిన్నచిన్న క్షమాపణలే జీవితానికి మహాప్రసాదమవుతాయి.

ఇల్లు దేవాలయమైతే — అమ్మే ప్రధానార్చకురాలు,

నాన్నే ధర్మస్థాపకుడు,

పిల్లల నవ్వులే మంగళహారతులు,

ప్రతి గదీ పుణ్యక్షేత్రమై మనుషులనే దేవుళ్ళుగా తీర్చిదిద్దుతుంది.

✍️ గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్ – భాగ్యనగరం