నీళ్ళు… 

మంచినీరు —

దేహాల దప్పికను తీరుస్తూ

ప్రాణాలకి ప్రాణవాయువుగా మారే

పంచభూతాల సత్యస్వరూపం.

తేనీరు —

అలసట అంచున

వేడిగా పలకరించే

సాధారణ స్నేహం, ఆనందం.

చన్నీరు —

ఆకలికి ముందే

అమ్మ చేతులు అందించే

శాంతి జలం, ప్రసాదం.

ఎలనీరు —

వేసవి గాడ్పులకు

ప్రకృతి ఔషధం,

శరీరానికి శ్రేయం.

ఏటినీరు —

కాలం ఒడిలో పారుతూ

తరతరాల కథలు మోసుకొచ్చే

జీవనసాక్ష్యం, ప్రకృతిపుణ్యం.

వేడినీరు —

నొప్పుల్ని కరిగించి

ఆరోగ్యాన్ని మెరుగుపరచే

చిన్న చికిత్స.

వాననీరు —

ఆకాశం భూమికి రాసిన

ప్రేమలేఖ,

పంటలకు జీవం.

వరదనీరు -

హద్దులు చెరిపేసే

మనిషి అహంకారానికి

ప్రకృతి చేసే హెచ్చరిక.

పన్నీరు —

ప్రేమ తాకితే

భావాలు పరిమళాలై పూసే

మౌన సుగంధం.

కన్నీరు -

హృదయం విరిగినపుడు

కళ్ళు చూపించే

మానసిక వేదన.

మున్నీరు

అంతులేని విస్తారం,

తరంగాల గుండెల్లో సమాధానం,

దాచుకున్న భూమిశ్వాస, తుపానుభీభత్సం.

ఇన్ని నీళ్ళు — 

ఒక్కొక్కటి ఒక్కో జీవితం, 

ఒక్కొక్కటి ఒక్కో భావం.

నీరు లేక జీవితం లేదు, భావం లేక కవిత లేదు.

గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.