నేను… 

నేను…

అక్షరాల్లో అగపడతా —

అరుణోదయ కిరణంలా ఆత్మల్ని అలరిస్తా,

అమృతధారలై అలసిన హృదయాల్లో జారిపడతా॥

నేను…

పదాల్లో ప్రవహిస్తా —

పర్వతాల పొంగులా పరవళ్ళు తొక్కుతా,

పల్లె గాలిలో పాటై పసిహృదయాల్ని పలకరిస్తా॥

నేను…

ఊహల్లో ఊరిస్తా —

ఉయ్యాలలూపే వెన్నెలవై విరిసిపోతా,

ఉన్నట్టుండి మనసు మట్టిలో మల్లెలై మొలకెత్తుతా॥

నేను…

భావాల్లో భాసిల్లుతా —

భానుడి బంగారు వెలుగులా బతుకులను నింపుతా,

భక్తిలో భజనై, ప్రేమలో పరిమళమై పరుచుకుంటా॥

నేను…

అంతరంగాలను ఆకట్టుకుంటా —

అనుభూతుల అంచులపై ఆత్మీయతగా నర్తిస్తా,

అలజడుల అలల మధ్య ఆశల దీపమై నిలుస్తా॥

నేను…

హృదయాలను అంటుకుంటా —

హంసనాద స్వరంలా హాయిగా హత్తుకుపోతా,

హరివిల్లుల రంగులై హృదయవీధుల్లో విహరిస్తా॥

నేను…

గుండెల్లో గుభాలిస్తా —

గులాబీ సువాసనై గుబాళింపులు పంచుతా,

గాయాల గర్భంలో గంగాజలమై గుండెల్ని శాంతింపజేస్తా॥

నేను…కవితల్లో కనిపిస్తుంటా —

కాలానికీ కలానికీ కలువనై కలిసిపోతా,

కన్నీటి చుక్కలో కాంతినై,

నవ్వుల నదిలో నావనై నడుస్తుంటా॥

నేను… మాటల మకరందమై

మానవత్వపు మల్లెల్ని వికసింపజేస్తా,

భావాల భువనంలో భానుకిరణమై

భావాల భువనంలో భానుకిరణమై

సాహిత్య గగనంలో శాశ్వతంగా వెలుగుతుంటా॥

గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.