Gundlapall Rajendraprasad

 అందని దూరాన అందాల చెలియా ఓ ప్రేయసీ! తాకలేను — నీ మృదువైన చేతిని, చేరలేను — నీ చల్లని చెంతను, చూడలేను — నీ అందమైన రూపాన్ని, కోరలేను — నీ చిరునవ్వును! ఓ చెలియా! ఏరలేను — జారిపోయిన క్షణాలను, దూరలేను — మదిలోని జ్ఞాపకాలను, మారలేను — నీపై నా మనసును, వీడలేను — మనసులోని మమతను! ఓ సఖియా! ఎగరలేను — రెక్కలు లేని కలలతో, నడవలేను — గమ్యం లేని బాటలో, పాడలేను — స్వరం లేని గీతాన్ని, దాచలేను — ఉప్పొంగే భావాన్ని! ఓ ప్రియతమా! కాలం — కరిగిపోయే మైనమై, జీవితం — జారిపోయే జలమై; అందని దూరాన నీవున్నా — అంతరంగంలో మాత్రం అణువణువునా నీవే! ఓ కోమలీ! తాకలేని దూరమైనా — తలపుల్లో నీవే, చేరలేని చెలియైనా — చూపుల్లో నీవే, నా జీవితం ముగిసినా — నా చివరి శ్వాసలోనూ మిగిలేది నీ ప్రేమే! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 చానా చానా... చానా రాస్తా — చందమామను పదాల్లో దాస్తా, చిగురాకుల సొగసును చూపిస్తా, చిలకల పలుకులను వినిపిస్తా, చిరునవ్వుల పూలను పూయిస్తా! చానా చెబుతా — చక్కని మాటలను చెబుతా, చెదరని జ్ఞాపకాలను వివరిస్తా, చెలిమి విలువలను తెలుపుతా, చెదరని ప్రేమను పంచుతా! చానా చూపిస్తా — ప్రకృతి అందాలను చూపిస్తా, పూల పరిమళాలను చల్లుతా, ప్రభాత కిరణాలను చిమ్ముతా,  పులకించే లోకాన్ని కనబరుస్తా! చానా పాడుతా — పక్షుల్లా పాటలు పాడుతా, పసిగాలి రాగాలు తీస్తా, పరిమళించే భావాలు వినిపిస్తా, పదాలకే ప్రాణం పోసి ఆలపిస్తా! చానా నవ్విస్తా — చిన్నచిన్న సరదాలతో నవ్విస్తా, చిలిపిచిలిపి మాటలతో ఆటపట్టిస్తా, చిరునవ్వుల వెలుగులు పంచుతా, చీకటి మనసుల్ని వెలిగిస్తా! చానా చానా రాయాలని, చెప్పాలని కలలుకంటున్నా, పాడాలని, పంచాలని ఎదురుచూస్తున్నా... మనసున్నంతకాలం — ఊపిరున్నంతకాలం  మంచినే చాటుతుంటా చానా చానా! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం. 

కవితా మనసు కవిత రాసేటపుడు — కలలన్నీ కలాలవుతాయి, భావాలన్నీ పదాలవుతాయి, మౌనాలన్నీ పాటలవుతాయి, మనసులో కవిత పుడుతుంది! కవిత చదివేటపుడు — అక్షరాలన్నీ అద్దాలవుతాయి, అనుభూతులన్నీ అలలవుతాయి, ఊహలన్నీ రెక్కలు తొడుగుతాయి, మనసు కొత్త లోకమవుతుంది! కవిత వినేటపుడు — పదాలన్నీ స్వరాలవుతాయి, స్వరాలన్నీ సుమధురమవుతాయి, మాటలన్నీ మమతలవుతాయి, మనసంతా మురిసిపోతుంది! కవిత నచ్చినపుడు — ఒక్కొక్క పదమే ముత్యమవుతుంది, ఒక్కొక్క భావమే పరిమళిస్తుంది, ఒక్కొక్క పాదమే జ్ఞాపకమవుతుంది, కవిత హృదయానికి చేరుతుంది! కవిత మనసుతట్టినపుడు — అక్షరం కన్నీటిబొట్టవుతుంది, భావం గుండె చప్పుడవుతుంది, పద్యం ప్రాణస్పందనవుతుంది, కవిత మనిషిలో నిలిచిపోతుంది! కవిత రాసిన క్షణం — కవికి అది తన ఊపిరి; చదివిన క్షణం — పాఠకునికి అది తన అనుభూతి! విన్న క్షణం — శ్రోతకు అది మధురస్మృతి; మనసుతట్టిన క్షణం — కవిత కాదు… మనసే కవితవుతుంది! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం. 

 తెరిచిన కిటికీ   పచ్చని చెట్లను చూడమంది, రంగుల పువ్వులను కనమంది, చల్లని గాలిని తెచ్చింది, కమ్మని పరిమళాలను పంచింది! తెల్లని కిరణాలను తీసుకొచ్చింది, ప్రకృతి అందాలను పరిచయం చేసింది, మనసుకు మధురానందాన్ని ఇచ్చింది, మదిలో కొత్త ఆశలను మొలకెత్తించింది! పక్షుల గానాలను వినిపించింది, పరుగులెత్తే మేఘాలను కనబరచింది, చిరుగాలికి ఊగే చెట్లను చూపించింది, చిరునవ్వులు చిందే లోకాన్ని తిలకింపజేసింది! చక్కని ఆలోచనలను రేపింది, చిలిపి ఊహలకు రెక్కలు తొడిగించింది, మౌనంలో భావాలు మేల్కొలిపింది, మనసులో అక్షరాలు కదిలించింది! కలం చేతిలోకి వచ్చింది, భావం పదాలై మారింది, పదాలు కవితై పూసింది, కవిత హృదయంలో రూపుదిద్దుకుంది! ప్రకృతి చూపిన ప్రతి దృశ్యం నా మనసులో ఒక భావమై నిలిచింది, ప్రకృతి పలికిన ప్రతి స్వరం నా గుండెలో ఒక గీతమై మిగిలింది; కిటికీ గుండా వచ్చిన వెలుగు గదినే కాదు — నా హృదయాన్నీ నింపింది; అందుకే... కిటికీ తెరిచిన ప్రతిసారీ నా లోపలే ఒక కొత్త ప్రపంచం పుడుతుంది! కిటికీ తెరిచింది — బయటి ప్రపంచాన్ని చూడటానికి కాదు, నా లోపలి ప్రపంచాన్ని వెలిగించుకోవడానికి; నా మనసునే ఒక కవితావనంగా మార్చుకోవడానికి! గుండ్...

 మౌన స్వరం ఆకాశం క్రిందికి దిగా — సూర్యకిరణాల్లో ప్రసరించా, గాలి తెరల్లో పయనించా, నదీ జలాల్లో ప్రవహించా! చెట్ల నీడల్లో దూరా — చల్లని ప్రాణమై నిలిచా, రంగుల పువ్వులు పూయించా, సుమాల సౌరభాలు వీయించా! పక్షుల గానంలో పలికా — పిల్లల నవ్వుల్లో మురిసా, గుండె శ్వాసల్లోకి వెళ్లా, కమ్మని గీతమై నిలిచా! రణగొణ ధ్వనులు చేశా — రాగాలై లోకాన్ని తాకా, అలజడి మధ్యలో నడిచా, అంతరంగాలను కదిలించా! రహస్యంగా చెంతకు పిలిచా — రాగద్వేషాల దూరం చేశా, నిశ్శబ్దంలోకి శ్రోతలను నెమ్మదిగా మళ్లించా! ఎన్నుకున్న మాటలే చెప్పా — ఎదలో ఎన్నో భావాలు పుట్టించా, మాటలకు అందని సత్యాన్ని మౌనంగా పరిచయం చేశా! చివరికి నేనే మౌనమై — మనసుల లోతుల్లో దాగి, వినిపించని స్వరంగా మారి — విశ్వమంతా పలికించా! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 ఏమైనా? ఏదైనా?  భారమైనా — బాధ్యతను భుజాన మోయాలి, చెమట చిందించైనా విజయాల్ని అందుకోవాలి; దూరమైనా — దారిని విడవక ముందుకుసాగాలి, గమ్యం ఎంత దూరమైనా చేరుకోవాలి!  శరమైనా — సాహసంతో ఎదుర్కోవాలి, గాయం తగిలినా త్వరగా మాన్పుకోవాలి; సరమైనా — టక్కున అందిపుచ్చుకోవాలి, శత్రువైనా — మెడలో చక్కగా అలంకరించాలి! కారమైనా — చిరునవ్వుతో స్వీకరించాలి, చేదు తగిలినా ఆరగించి ఆనందించాలి; క్షీరమైనా — కృతజ్ఞతతో అంగీకరించాలి,  జీవితాన్ని అమృతధారలా పారించాలి! క్రూరమైనా — కఠినతను కరుణగా మార్చాలి, క్షమాజలంతో కక్షల నిప్పును ఆర్పాలి; నేరమైనా — నిజాయితీగా ఒప్పుకోవాలి, చేసిన తప్పును చైతన్యంతో సరిదిద్దుకోవాలి! తీరమైనా — కెరటాల కేరింత వినాలి, తడిచి ఆనందసాగరంలో మునిగితేలాలి; సారమైనా — అనుభవమే ఆలోచనలకు దారవాలి, అక్షరాలు అమృతబిందువులై హృదయాల్లో జాలువారాలి! ఏవి ఎదురైనా — వెనుకడుగు వేయకూడదు, ఏది జరిగినా — ఆశను వీడకూడదు; జీవితం ఇచ్చే ప్రతి అనుభవం — ఒక అక్షరమే, ఆ అనుభూతులన్నీ కలిసినప్పుడే — మనిషి ఒక కావ్యమే! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 జీవిత సార్థకత అందముంటే చాలదు — ఆనందాలు పంచిపెట్టాలి, అధరాలుంటే చాలదు — అమృతధారలు పారించాలి. కళ్లుంటే చాలదు — కారుణ్యం కురిపించాలి, ముఖముంటే చాలదు — మాటలు మురిపించాలి. మీసముంటే చాలదు — పౌరుషం చూపించాలి, చేతులుంటే చాలదు — శ్రమకు తోడ్పడాలి. ధనముంటే చాలదు — దాతృత్వం చూపాలి, పొలాలుంటే చాలదు — పండించే నేర్పుండాలి. బట్టలుంటే చాలదు — బ్రతుకు బాగుండాలి, కాళ్లుంటే చాలదు — గమ్యంవైపు నడిపించాలి. మనసుంటే చాలదు — మానవత్వం చాటాలి, హృదయముంటే చాలదు — ప్రేమానురాగాలు వెదజల్లాలి. శరీరముంటే చాలదు — స్వస్థతతో విలసిల్లాలి, ప్రాణముంటే చాలదు — పరోపకారం అందించాలి. గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం. 

 కవితలు రాస్తే — కలలే కలమై కదులుతాయి, భావాలే పదాలై పలుకుతాయి, మౌనాలే పాటలై మురుస్తాయి, మనసులో కవితలు పుడతాయి!  చదివితే  — అక్షరాలే అద్దాలవుతాయి, అనుభూతులే అడుగులై సాగుతాయి, జ్ఞాపకాలే జలధులవుతాయి,  మనసులో కెరటాలవుతాయి! పాడితే — పదాలే రాగాలవుతాయి, భావాలే గానాలవుతాయి, స్వరాలే రెక్కలవుతాయి,  హృదయాలే ఊయలలవుతాయి! వింటే — చెవులలో తేనెలు జారుతాయి, గుండెలో గీతాలు మోగుతాయి, జ్ఞాపకాల తలుపులు తెరుచుతాయి, మనసులో మల్లెలు పూస్తాయి!  ప్రచురిస్తే — అక్షరాలకు దారి దొరుకుతుంది, కవికి ఒక వేదిక దొరుకుతుంది, భావాలకు రెక్కలు వస్తాయి, కవితకు లోకం దొరుకుతుంది! ఆస్వాదిస్తే — పదాలలో పరిమళం తెలుస్తుంది, భావాలలో జీవితం కనిపిస్తుంది, అక్షరాలలో అందం పలుకుతుంది,  కవితలలో అద్భుతం కనిపిస్తుంది! ప్రశంసిస్తే — కవిలో ఉత్సాహం నింపుతుంది, కలంలో కొత్త ఊపు వస్తుంది, రేపటి కవిత వెలుగుతుంది, కవి అడుగు ముందుకు పడుతుంది.  విమర్శిస్తే — లోపాలకు అద్దం పడుతుంది, పదాలకు పదును పెరుగుతుంది, భావాలకు లోతు పెరుగుతుంది, కవితలకు వన్నె పెరుగుతుంది! కవితలు — ఒకరి కలం నుంచి పుడుతాయి, ఎందరో గుండెల్లో నిలుస...

 కొన్నిటిని... కొన్నిటిని ఇచ్చుకోవాలి, కొన్నిటిని పుచ్చుకోవాలి, కొన్నిటిని మెచ్చుకోవాలి, కొన్నిటిని తెచ్చుకోవాలి. కొన్నిటిని పేర్చుకోవాలి, కొన్నిటిని జార్చుకోవాలి, కొన్నిటిని మార్చుకోవాలి, కొన్నిటిని తీర్చుకోవాలి. కొన్నిటిని తేల్చుకోవాలి, కొన్నిటిని రాల్చుకోవాలి, కొన్నిటిని వాల్చుకోవాలి, కొన్నిటిని తల్చుకోవాలి. కొన్నిటిని కోరుకోవాలి, కొన్నిటిని ఏరుకోవాలి, కొన్నిటిని చేరుకోవాలి, కొన్నిటిని జుర్రుకోవాలి. కొన్నిటిని చెప్పుకోవాలి, కొన్నిటిని ఒప్పుకోవాలి, కొన్నిటిని తప్పుకోవాలి, కొన్నిటిని కప్పుకోవాలి. కొన్నిటిని చేయించాలి, కొన్నిటిని రాయించాలి, కొన్నిటిని వాయించాలి, కొన్నిటిని జయించాలి. కొన్నిటిని ఊరించాలి, కొన్నిటిని పారించాలి, కొన్నిటిని సారించాలి, కొన్నిటిని వారించాలి. అన్నిటినీ ఆశించకూడదు, అన్నిటినీ అనుసరించకూడదు, అన్నిటినీ అతిక్రమించకూడదు, అన్నిటినీ ఆచరించకూడదు, అన్నీ మనవని అనుకోకూడదు! — గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం. 

 తెల్లారింది... తెల్లారింది — తెల్లారింది! మేల్కొనండి — మెలకువతో సాగండి, మంచి కలల రెక్కలతో ఎగరండి, మరో కొత్త ఉదయాన్ని ఒడిసిపట్టుకోండి. తెల్లారింది — తెల్లారింది! కొంతదూరం నడవండి, ప్రకృతిని చూడండి, పచ్చనిచెట్ల పలుకులను వినండి. తెల్లారింది — తెల్లారింది! దినపత్రికలు చదవండి, దేశ దిశలను తెలుసుకోండి, లోకాన్నంతా మనసులో నింపుకోండి. తెల్లారింది — తెల్లారింది! ఫలహారాలు తీసుకోండి, ఆరోగ్యాన్ని కాపాడుకోండి, బ్రతుకును సుఖమయం చేసుకోండి. తెల్లారింది — తెల్లారింది! కుటుంబంతో సరదాగా గడపండి, కలిసి కాసేపు మురిసిపోండి, అనురాగాల దీపాలు వెలిగించండి. తెల్లారింది — తెల్లారింది! ఇంటిపనులు ముగించండి, ఇంటిని అందంగా తీర్చిదిద్దండి, ఇల్లంటేనే ఇంద్రధనుస్సని చాటండి. తెల్లారింది — తెల్లారింది! పనులకు పయనించండి, పట్టుదలతో శ్రమించండి, చెమట చుక్కలతో భవితను మలుచుకోండి. తెల్లారింది — తెల్లారింది! మంచిమాటలను పలకండి, మంచితనాన్ని పంచండి, మనిషితనంతో మనసులను గెలవండి. తెల్లారింది — తెల్లారింది! నిన్నటి కన్నీరు తుడవండి, నేటి అవకాశాన్ని అందుకోండి, రేపటి ఆశలకు రెక్కలు తొడుక్కోండి. తెల్లారింది — తెల్లారింది! వెలుగు మార్గంలో నడవ...

 పిలుపులోని పరిమళం ఇంటిలోనికి ఆహ్వానిస్తే — ఇల్లంతా ఇంతింత వెలుగైపోతుంది, అడుగుల్లో ఆత్మీయత పరవళ్లు తొక్కుతుంది, ఆప్యాయత అంతరంగంలో అల్లుకుపోతుంది! హృదయంలోనికి ఆహ్వానిస్తే — మమతల మల్లెలు పరిమళిస్తాయి, అనురాగపు ఊసులు అలలవుతాయి, మనసుల మధ్య దూరాలన్నీ కరిగిపోతాయి! జీవితంలోనికి ఆహ్వానిస్తే — నడకకు నీడగా తోడు నిలుస్తుంది, కలలకు రెక్కగా ఆశలు మొలుస్తాయి, బతుకంతా కొత్త అర్థంతో నిండిపోతుంది! సభకు ఆహ్వానిస్తే — మాటకు మర్యాద మకుటమవుతుంది, స్నేహానికి సరికొత్త సౌరభం పుడుతుంది, సమావేశం సాహిత్య సౌరభమై విరుస్తుంది! వేదికమీదకు ఆహ్వానిస్తే — అక్షరాలకు ఆకాశం అందినట్టవుతుంది, భావాలకు భాష్యం చెప్పే వేళవుతుంది, కవితకు కరతాళధ్వని కిరీటమవుతుంది! ప్రసంగించమని ఆహ్వానిస్తే — పెదవులపై పలుకులు పుష్పిస్తాయి, గుండెల్లోని భావాలు గానమవుతాయి, విన్నవారి మనసుల్లో ముద్రలై నిలుస్తాయి! కానీ... మనసారా మనిషిని ఆహ్వానిస్తే — మమతల మల్లెలు మనసులో విరుస్తాయి, ఆప్యాయతల జల్లులు అంతరాన్ని తడుపుతాయి, అనుబంధపు పరిమళాలు జీవితమంతా నిలుస్తాయి, ఆ పిలుపే బతుకుకు చిరస్మరణీయ సౌరభమవుతుంది! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 అద్భుతంగా జరిగిన వీక్షణం 14వ వార్షికోత్సవ అంతర్జాల సమావేశం  నేడు సెప్టెంబెర్,19 2026 శనివారం అంతర్జాలంలో కాలిఫోర్నియా వీక్షణం సమావేశం ఆద్యంతం అద్భుతంగా జరిగింది. మొదట వీక్షణం అధ్యక్షురాలు డాక్టర్ గీతా మాధవి,  భారతీయ ప్రతినిధి గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్ గారు అతిధులకు కవులకు ఆహ్వానం పలికారు. వీక్షణం వార్హికోత్సవ ప్రత్యేక సంచికను విశిష్ట అతిధి డాక్టర్ నాగబైరవ ఆదినారాయణ, వీక్షణం 2026 సమావేశాల సమీక్ష సంచికను తేళ్ళ అరుణ ఆవిష్కరించారు. రాజేంద్రప్రసాద్ అతిధులను సభకు పరిచయం చేశారు.  నాగభైరవ ఆదినారాయణ ఆవిష్కరించబడిన రెండు పుస్తకాల గురించి బాల వ్యాకరణం గురించి చక్కగా ప్రసంగించి అందరినీ ఆకట్టుకున్నారు. శ్రీ నాగభైరవ ఆదినారాయణ ప్రకాశం జిల్లాకు చెందిన వారు.ప్రఖ్యాత కవి నాగభైరవ కోటేశ్వరరావుగారికి సోదరులు.నాగభైరవ సాహిత్య పీఠం వ్యవస్థాపకులు దాదాపు ఎనభై పైగా రచనలు చేశారు. అందులో ' మట్టి బండి ' అనేక భాషల లోకి అనువదించబడ్డది. వీరికి 2002లో ఉత్తమ అధ్యాపకునిగా అవార్డు వచ్చింది. గిడుగు వారి అవార్డు, ఆచార్య రంగా అవార్డు 2025  లో జీవన సాఫల్య పురస్కారం అందుకున్నారు. కవిత అందరికీ అర్ధం క...

 పేర్లుండాలి... మనుషులకు పేర్లుండాలి — మనసారా పిలిచే మమతకోసం, మనసుల్లో నిలిచే గుర్తుకోసం, మనిషితనాన్ని తెలిపే పేర్లుండాలి! పిలుచుకోవడానికి పేర్లుండాలి — పలుకుల్లో ప్రేమ పూయడానికి, పిలుపుల్లో ఆప్యాయత నిండడానికి, పిలిచినపుడే పలికే బంధముండాలి! వస్తువులకూ పేర్లుండాలి — వాటి విలువను తెలియజేయడానికి, వాటి ఉనికిని గుర్తించడానికి, వాటికంటూ ఓ చిరునామా ఉండాలి! ప్రతిజాతికీ పేర్లుండాలి — జీవ వైవిధ్యాన్ని చాటడానికి, ప్రకృతి వైభవాన్ని కాపాడడానికి, ప్రతి ప్రాణికీ ఓ పేరుండాలి! నదులకూ పేర్లుండాలి — ప్రవాహంలో నాగరికతను మోసేందుకు, తీరాల్లో తరతరాల జ్ఞాపకాలు నిలిపేందుకు, ప్రవహించే ప్రతి జీవధారకూ పేరుండాలి! ఊళ్లకూ పేర్లుండాలి — ఊరి చరిత్రను చెప్పడానికి, మన మూలాలను గుర్తుచేయడానికి, మట్టికి మనిషికి గుర్తుగా పేరుండాలి! కవితలకు పేర్లుండాలి — కవిగుండెలోని భావాన్ని పలకడానికి, అక్షరాల్లోని ఆత్మను తెలియజేయడానికి, చదివే ముందే ఓ ప్రపంచం తెరుచుకోవాలి! పేర్లు కేవలం పిలుపులు కావు — ఉనికికి అవి చిరునామాలు; గుర్తింపుకు అవి గుమ్మాలు; జ్ఞాపకాలకు అవి జాడలు — పేరున్న ప్రతి ఉనికీ కాలంలో ఓ కథగా నిలవాలి! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప...

 ఓ గాయకా! నీవు గళం విప్పితే! నీవు గళం విప్పితే — గగనమే పులకించాలి, గాలులే పరవశించాలి, పూలవానలో లోకమే తడవాలి! నీవు గొంతెత్తి పాడితే — గుండెలే ఊగాలి, గడియలే పండాలి, గానతరంగాలపై మనసులే తేలాలి! నీవు రాగాలు తీస్తే — రాళ్లే కరిగిపోవాలి, స్వరజల్లుల్లో బాధలే కరగాలి, సంగీత సుధతో జీవితం నిండాలి! నీవు కంఠం ఎత్తితే — నింగే స్వరం కావాలి, నీ భావం మధురగీతం కావాలి, మూగబోయిన ఆశలన్నీ పలకాలి! నీవు సరిగమలు అందుకుంటే — స్వరలోకం మురవాలి, సప్తస్వరాల సోయగంతో సరస్వతీ నవ్వాలి, నీ సంగీత సౌరభంతో దిక్కులే నిండాలి! నీవు నాదాలు పలికితే — పూలవాన కురవాలి, మౌనమే మురవాలి, నీ పలుకే మధురమంత్రం కావాలి! నీవు గీతం ఆలపిస్తే — గుండెలో మోగాలి, వెన్నెలై సాగాలి, నీ గానంతో లోకమే లేవాలి! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 మనసు... బంధించినా ఆగదు — భావాల బాటలోనే సాగుతుంది, భయపెట్టినా లొంగదు — స్వేచ్ఛనే కోరుకుంటుంది. తిట్టినా పట్టించుకోదు — తన తీరునే నడుస్తుంది, బ్రతిమాలినా మానదు — మమత కోసం వెదుకుతుంది. వేడుకున్నా పట్టువీడదు — పాత జ్ఞాపకాలు వదలదు, చెప్పినా వినదు — చెలరేగిన ఊహలు ఆపదు. పిలిచినా రాదు — నచ్చిన లోకంలో విహరిస్తుంది, పొమ్మన్నా పోదు — పెనవేసుకున్న బంధమై నిలుస్తుంది. చూడమన్నా చూడదు — కనిపించని దృశ్యాలు చూస్తుంది, వద్దన్నా వస్తుంది — వలపుల వానై కురుస్తుంది. మరువమన్నా మరువదు — మధురస్మృతులను మోస్తుంది, మౌనం వహించమన్నా మాట్లాడుతుంది — మదిలో పాటై పలుకుతుంది. కాలం మారినా మారదు — కలల తీరాన్ని వదలదు, దూరం పెంచినా తగ్గదు — దాచుకున్న అనురాగం విడువదు. లోకం ఆపినా ఆగదు — తనదైన దారిలోనే వెళుతుంది, మనసే మనిషికి మజిలీ — మనసే మనిషిని నడిపిస్తుంది! పిసుకుదామంటే దొరకదు, నరుకుదామంటే చిక్కదు, మూలనుండమంటే కూర్చోదు, మొండికేయద్దంటే ఒప్పుకోదు. మనసు వరమో! భారమో! మది మిత్రమో! శత్రువో! హృది జ్యోతియో! చీకటో! అంతరంగం అమృతమో! విషమో! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 పిలుపులు ప్రకృతి పిలుస్తుంది — పచ్చని చిగురుల పరవశంతో, పూల పరిమళాల పలకరింపుతో, చినుకుల చిలిపి సవ్వడితో  రమ్మంటుంది తన ఒడిలోకి! ప్రేయసి పిలుస్తుంది — పెదవులపై పూసిన చిరునవ్వుతో, కళ్లలో దాచుకున్న ప్రేమతో, మనసులో మోగే మౌనరాగంతో రమ్మంటుంది తన హృదయంలోకి! పున్నమి వెన్నెల పిలుస్తుంది — వెండితెర పరిచిన నిశీధిలో, నక్షత్రాల నాట్యాన్ని వీక్షించమని, చంద్రుని చల్లని కాంతిలో మనసుకు మధురమైన మౌనం నేర్పమని! పల్లె పిలుస్తుంది — మట్టివాసన మమతను మోసుకొస్తూ, పంటచేల పచ్చదనం పలకరిస్తూ, పొద్దుపొడుపున కోడి కూతతో పాత జ్ఞాపకాల దారిలో నడిపించమని! పట్నం పిలుస్తుంది — వెలుగుల వలలో కలలను బంధించి, వేగపు పరుగుల్లో కాలాన్ని తరిమేస్తూ, అవకాశాల ఆకాశాన్ని అరచేతిలో చూపించి, అడుగడుగునా ఆరాటంతో ఎదగమని! పూదోట పిలుస్తుంది — రంగురంగుల రేకులు విప్పి, తేనెటీగల తీయని గానంతో మురవమని, పరిమళాల వంతెన వేసి పరవశించి పరిమళించమని! పెళ్లాం పిలుస్తుంది — అలసిన అడుగులకు ఆప్యాయతనై, ఆరిన మనసుకు అనురాగ దీపమై, జీవితపు ఒడిదుడుకుల్లో తోడునీడై, ఇంటినే ఇంద్రధనుస్సుగా మలచమని! పుస్తకం పిలుస్తుంది — చదవని లోకాల తలుపులు తెరవమని, చరిత్రలోని మహన...

 మనమడి ముచ్చట్లు  ముద్దుల మనమడు — మురిపించే మనమడు, ముచ్చట్ల మనమడు — మురిసే మనమడు, మొగ్గల నవ్వులతో మెరిసే మనమడు, ముంగిట వసంతమై విరిసే మనమడు! అల్లరి మనమడు — ఆడే మనమడు, అడుగడుగునా ఆటలాడే మనమడు, అందరి గుండెల్లో ఆనందమయ్యే మనమడు, అలసిన ఇంటికే ఉత్సవమయ్యే మనమడు! టక్కరి మనమడు — తుంటరి మనమడు, తాత మాటకే ఎదురు తిరిగే మనమడు, తప్పుచేసినా తీయగా నవ్వే మనమడు, తన చిలిపితనంతో గెలిచే మనమడు! భుజాలెక్కే మనమడు — బుజ్జి మనమడు, భుజాలనే గుర్రమని భావించే మనమడు, “ఇంకా ఎత్తుకు...” అంటూ అడిగే మనమడు, ఎదలోని ప్రేమను ఎత్తుకెళ్లే మనమడు! గోలచేసే మనమడు — గారాబాల మనమడు, గలగల నవ్వులతో సందడి చేసే మనమడు, గొంతు వినిపించకుంటే వెలితిచేసే మనమడు, గృహమంతా నిశ్శబ్దం చెదరగొట్టే మనమడు! బిస్కత్తులడిగే — బుజ్జి మనమడు, “ఇంకొకటి తాతా!” అంటూ అడిగే మనమడు, చేతిలో తీపితో చిందులేసే మనమడు, చిన్న కోరికతో చెలిమి పెంచే మనమడు! చాక్లెట్లు కోరే — చిలిపి మనమడు, చక్కని మాటలతో మురిపించే మనమడు, చాక్లెట్ కన్నా తీయగా నవ్వే మనమడు, చుట్టూ హృదయాల్ని దోచే మనమడు! గంతులేసే మనమడు — గోలచేసే మనమడు, గదులన్నీ తిరిగే గాలివాన మనమడు, గడప దాటగానే గలగల మనమడు, గు...

పడ్డా.. కాలం వీచిన గాలికి తట్టుకోలేక, ఆశల రెక్కలు విరిగి నేలచేరగా తూలిపడ్డా.. జీవితమనే దారిలో జాగ్రత్త తప్పి, మాటల మలుపులో మమతను కోల్పోయి జారిపడ్డా.. తలకెక్కిన గర్వం కరిగిపోయి, నేలతల్లి ఒడిలో నిజం తెలిసి కిందపడ్డా.. చుట్టూ తిరిగే లోకాన్ని నమ్మి, నిజమేదో నాటకమేదో తెలియక తలతిరిగిపడ్డా.. ఓటమి నీడలో ఒంటరిగా మిగిలి, నిరాశ నిట్టూర్పులు నీరసపరచగా సోలిపడ్డా.. పెరుగుతున్న అహంకారపు మెట్లెక్కి, గర్వపు ఎత్తుల్లోకి ఎగసి పైనపడ్డా.. మెరిసే ప్రతి దారి మంచిదనుకొని, ముసుగేసిన మనుషుల మాటలు నమ్మి పొరపాటుపడ్డా.. కర్తవ్యపు కడలిలో కాపలా మరిచి, కాలం పరుగును కళ్లారా చూడక కునుకులోపడ్డా.. నీడను నిజమని, నిశ్శబ్దాన్ని ప్రేమని భావించి, మిరుమిట్ల మెరుపులనే వెలుగనుకొని భ్రమలోపడ్డా.. దారి తెలిసినా దురాశ వెంట నడిచి, లోభపు అడుగులతో లోతులోకి జారి గోతిలోపడ్డా.. పడిన ప్రతిసారీ ఓ పాఠం నేర్చుకున్నా, ఎన్ని గాయాలైనా నవ్వుతూ భరించా; పడటం ఓటమి కాదని తెలుసుకున్నా, ప్రతిసారీ కొత్త బలంతో లేచి నిలిచా! గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం

 కురవాలి...! చినుకులు కురవాలి చెట్లు చిగుర్లు తొడిగేలా, ఎండిన నేల గుండెలు నవ్వేలా, ప్రాణవాయువు పుడమంతా పరిమళించేలా. నవ్వులు కురవాలి నాలుగు దిక్కులు నిండేలా, నైరాశ్యపు నీడలు తొలగేలా, నరనరానా ఆనందం పొంగేలా. కాంతులు కురవాలి కలల దారులు వెలిగేలా, చీకటి తెరలు తొలగిపోయేలా, చైతన్య దీపాలు ప్రతి గుండెలో వెలిగేలా. వెన్నెల కురవాలి వేదనలు కరిగేలా, విరహాలు వీడేలా, మమతామృతం మనసులపై చల్లేలా. డబ్బులు కురవాలి దరిద్రపు కన్నీళ్లు తుడిచేలా, ఇండ్లలో ఆకలిని తరిమేసేలా, అన్నపూర్ణ నవ్వులు పూసేలా. ఆనందభాష్పాలు కురవాలి కల నెరవేరిన క్షణంలా, కన్నుల కొసల నుంచి ధారలా, కన్నీరు కస్తూరి పరిమళమై జాలువారేలా. ప్రేమ కురవాలి పగతో పగిలిన గుండెల మధ్య పూలవంతెనలా, మనిషి మనిషిని మనసారా చేరుకునేలా, మమత మల్లెల పరిమళమై లోకమంతా పరచేలా. కరుణ కురవాలి కన్నీటి చారలపై కాంతి చల్లే మేఘంలా, పడిపోయినవాడిని ఆప్యాయంగా లేపేలా, దైవత్వం నిశ్శబ్దంగా పలికేలా. మంచితనం కురవాలి మట్టి మనుషుల మధ్య మానవత్వపు వర్షంలా, లోకం నిండా ప్రవహించే నదిలా, మనుషులు మరింత ఎత్తుకు ఎదిగేలా. అక్షరాలు కురవాలి అజ్ఞానపు చీకట్లు చెదిరేలా, ప్రతి బిడ్డ చేతిలో కలం కదిలేలా, భ...

 కాస్త ప్రేమించు కాస్త ప్రేమించు పక్కన ఉన్నవారిని, నీ పలకరింపుతో వారికి పండుగవ్వాలి, చిరునవ్వుతో పంచు కాస్త ఆప్యాయతను, ప్రేమతో నింపు చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్ని. కాస్త ప్రేమించు పరవశపరచే ప్రకృతిని, పూల పరిమళాన్ని, పక్షుల గానాన్ని, చెట్ల నీడలో దాగిన చల్లని మమతను, ఆస్వాదించు ప్రకృతి ఒడిలోని మధురిమను. కాస్త ప్రేమించు హృదయాన్ని అర్పించేవారిని, నీ కోసం నిలిచే నిస్వార్థ హృదయాలను, నీ బాధలో తోడై, నీ సంతోషంలో నవ్వి, నీ జీవితానికి అండగా నిలిచే బంధాలను. కాస్త ప్రేమించు ఆప్యాయతతో అలరించేవారిని, ఒక మంచి మాటతో మనసు గెలిచేవారిని, చిరునవ్వుతో చీకటిని తొలగించేవారిని, నీ దారిలో వెలుగులు పంచే మనుషులను. కాస్త ప్రేమించు జీవితంలో అండగా నిలిచేవారిని, విజయంలో చప్పట్లు కొట్టేవారినే కాదు, నీ వైఫల్యంలోనూ చేయి విడవనివారిని, నీ కన్నీటిలో కన్నీటిగా నిలిచేవారిని. కాస్త ప్రేమించు కష్టాల్లో ఉన్నవారిని, వారి కన్నీటి వెనుక బాధను గమనించు, చేయూత ఇవ్వలేకపోయినా ఓదార్పు ఇవ్వు, నీ మానవత్వంతో వారి ఆశను నిలుపు. కాస్త ప్రేమించు మానవత్వం చూపేవారిని, మంచితనాన్ని మౌనంగా పంచేవారిని, ప్రేమ పంచితే ప్రేమే తిరిగి వస్తుందని, మనిషితనమే జీ...

  వచ్చేయ్ మిత్రమా! నీళ్లను చల్లేయ్ నిప్పును ఆర్పేయ్ ప్రేమను పంచేయ్ మనసును గెలిచేయ్ పెదవులు తెరిచేయ్ తేనెలు చిందేయ్ నవ్వులు చిందేయ్ మోములు వెలిగించేయ్ కన్నీళ్లను తుడిచేయ్ కష్టాలను తీర్చేయ్ ఆశలను నింపేయ్ ఆత్మీయత చాటేయ్ అందాలు చూపేయ్ ఆనందాలు ఇచ్చేయ్ తోడుగా వచ్చేయ్ నీడగా నిలిచేయ్ చిరునామా వెదకేయ్ చెలిమిని పెంచేయ్ దూరాలను చెరిపేయ్ దోస్తీని పదిలపరచేయ్ కబుర్లు చెప్పేయ్ కుతూహలము రేపేయ్ ఊహలు ఊరించేయ్ భావాలు విప్పేయ్ అక్షరాలను అల్లేయ్ అనురాగము నింపేయ్ కవితగా మారేయ్ కాలాన్ని గెలిచేయ్ పదాలను పేర్చేయ్ పదాలకు సొగసిచ్చేయ్ కవితలు రాసేయ్ హృదులను దోచేయ్ గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం

 కవిత్వం వండితే కలమనే గరిటెతో కాగితమనే పాత్రలో మనసనే వంటగదిలో కవిత్వం వండితే... చదివేవారి హృదయాలకు తియ్యని విందవుతుంది, ఆస్వాదించే మనసులకు మరపురాని రుచవుతుంది. భావం బాగా ఉడికితే కవిత్వం రుచికరమవుతుంది, మనసుతో వండిన కవిత మదిలో నిత్యం నిలిచిపోతుంది. అక్షరాలను తరిగితే పదాలుగా మారుతాయి, పదాలను కలిపితే వాక్యాలు తయారవుతాయి. మనసును పొయ్యిచేసి మమతను మంటచేసి ప్రేమను నెయ్యి పోసి పదాలకు తాలింపు వేస్తే... ఊహలను ఉప్పుగా వేసి అనుభూతులను కారం చేసి ఆనందాలను చక్కెర చేసి కవితకు రుచి తెస్తే... భావాలను ఏరుకుంటే పదార్థాలు సిద్ధమవుతాయి, ఆలోచనలను కలిపితే రుచులు కుదురుతాయి. ప్రాసలను పోపులుగా వేసి లయలను కలుపుకుంటే భావాల పరిమళాలతో కవిత్వం ఘుమఘుమలాడుతుంది. ఆప్యాయతను అమృతబిందువులుగా, చిరునవ్వులను తేనెలుగా, సరసాలను రుచులుగా చేసి, వర్ణిస్తే విందవుతుంది. మమతలతో వడ్డిస్తే మనసులన్నీ మెచ్చుకుంటాయి, ప్రేమతో వండిన కవిత హృదయాలలో నిలిచిపోతుంది. గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 వచ్చేయ్ మిత్రమా! నీళ్లను చల్లేయ్ నిప్పును ఆర్పేయ్ ప్రేమను పంచేయ్ మనసును గెలిచేయ్ పెదవులు తెరిచేయ్ తేనెలు చిందేయ్ నవ్వులు చిందేయ్ మోములు వెలిగించేయ్ కన్నీళ్లను తుడిచేయ్ కష్టాలను తీర్చేయ్ ఆశలను నింపేయ్ ఆత్మీయత చాటేయ్ అందాలు చూపేయ్ ఆనందాలు ఇచ్చేయ్ తోడుగా వచ్చేయ్ నీడగా నిలిచేయ్ చిరునామా వెదకేయ్ చెలిమిని పెంచేయ్ దూరాలను చెరిపేయ్ దోస్తీని పదిలపరచేయ్ కబుర్లు చెప్పేయ్ కుతూహలము రేపేయ్ ఊహలు ఊరించేయ్ భావాలు విప్పేయ్ అక్షరాలను అల్లేయ్ అనురాగము నింపేయ్ కవితగా మారేయ్ కాలాన్ని గెలిచేయ్ పదాలను పేర్చేయ్ పదాలకు సొగసిచ్చేయ్ కవితలు రాసేయ్ హృదులను దోచేయ్ గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం

 కవిత్వం పండితే చెట్లు పెరిగితే పువ్వులు పూస్తాయి సీతాకోకలు తాకితే పిందెలు పుట్టకొస్తాయి రోజులు గడిస్తే కాయలు పెరుగుతాయి ఎర్రగా పండితే మాధుర్యాలు అందిస్తాయి పెదవులు తెరిస్తే తేనెచుక్కలు చిందుతాయి కన్నులు తెరిస్తే కాంతులు వెదజల్లుతాయి కలము తెరిస్తే అక్షరాలు పరుగెత్తుతాయి గళము ఎత్తితే రాగాలు వెలువడుతాయి ఆలోచనలు పారితే విషయాలు వెల్లడవుతాయి భావాలు పొంగితే వాణీదేవి కటాక్షిస్తుంది అక్షరాలు అల్లితే కుసుమాలు సరాలవుతాయి గాలి వీస్తే పరిమళాలు వ్యాపిస్తాయి మోములు వికసిస్తే చిరునవ్వులు చిందుతాయి జాబిలి పొడిస్తే వెన్నెలజల్లులు కురుస్తాయి   అందాలు కనబడితే ఆనందాలు చేకూరుతాయి మనసులు పొంగిపోతే కవనాలు బయటకొస్తాయి గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం. 

 ఒక నవ్వు చాలు ఒక నవ్వు చాలు వాడిన మనసులో వసంతాలు పూయించడానికి, ఒక నవ్వు చాలు కన్నీటి చారలను కాంతులుగా మార్చడానికి. మాటలకందని మమతను మౌనంగా చెప్పగలదు ఒక నవ్వు, దూరమైన హృదయాలను దగ్గరకు చేర్చగలదు ఒక నవ్వు. అలసిన అడుగులకు ఆశల బాటను చూపగలదు ఒక నవ్వు, ఓడిపోయిన మనిషిలో మళ్లీ గెలవాలనే ధైర్యాన్ని నింపగలదు ఒక నవ్వు. పరిచయం లేని మనిషికైనా పలకరింపుగా మారుతుంది ఒక నవ్వు, పరాయివాడనుకున్న మనసుకైనా ఆత్మీయతను పంచుతుంది ఒక నవ్వు. నవ్వుంటే ధనం ఖర్చు చేయనక్కరలేదు, దానం చేయడానికి చేతులు అవసరం లేదు, హృదయం తెరిచి నవ్వును పంచితే చాలు— ఎదుటివారి గుండెలో వెలుగులు నింపుతుంది ఒక నవ్వు. కోపంతో మూసుకున్న తలుపులకు చిరు తాళంచెవిగా మారుతుంది ఒక నవ్వు, చీకటిలో చిక్కుకున్న జీవితానికి చిన్న దీపమై దారి చూపుతుంది ఒక నవ్వు. విరిగిన బంధాలను మళ్లీ కలిపే వంతెనై, విడిపోయిన మనసులను దగ్గర చేసే బంధమై, ఎడబాటున కరిగించే ఆత్మీయ పలకరింపై, ఎన్నో హృదయాలకు ఓదార్పవుతుంది ఒక నవ్వు. మనిషి సంపాదించే సంపదలన్నిటిలో మరిచిపోలేని సంపద ఒక నవ్వు, మనిషి ఇచ్చే కానుకలన్నిటిలో మరువలేని కానుక ఒక నవ్వు. నవ్వడం నేర్చుకున్న హృదయం బాధల్లోనూ బతకగలదు, నవ్...

 చిందిస్తా  అజ్ఞానం వీడుటకు అక్షరజ్యోతులు చిందిస్తా అంధకారం తొలగుటకు దీపకాంతులు చిందిస్తా  జాబిల్లిని పిలిచి మాట్లాడి రప్పించి ఒప్పించి   రాత్రి విహరించుటకు వెన్నెల వెలుగులు చిందిస్తా  నిద్రమత్తు వదిలించి దినసరిపనిలో దించుటకు పొద్దు పొడవడానికి సూర్య కిరణములు చిందిస్తా  తియ్యనైన మాటలతో ముచ్చటైన కబుర్లతో  మదులు మురిపించుటకు మోముల నవ్వులు చిందిస్తా  మిలమిలలతో ధగధగలతో నింగిలో కనిపించి    కళ్ళను ఆకట్టుటకు తారల తళుకులు చిందిస్తా  అందాలవలను విసిరి ఆనందాల ఎరనుజూపి ప్రేమలో దించుటకు భామల నిగ్గులు చిందిస్తా నీలాకాశంలో పెళపెళా ఉరుములు మ్రోగించి  అంబుదాలను ఢీకొట్టించి మెరుపులు చిందిస్తా  గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 ప్రశ్నిస్తా! సమాజంలో సాగుతున్న అన్యాయాలను ప్రశ్నిస్తా  బెదరింపులతో జరుగుతున్న అక్రమాలను ప్రశ్నిస్తా   ఆస్తులు త్వరగా కూడగట్టుకోవాలనే తపనతో   దొడ్డిదారులు పడుతున్న అవినీతిపరులను ప్రశ్నిస్తా  అవకాశాల కోసం కాచుకకూర్చొని అవి దొరికినప్పుడు  సమయం చూసి దోచుకొను దోపిడిదారులను ప్రశ్నిస్తా  అజ్ఞాన తిమిరంలో అలమటిస్తూ కాలంగడుపుతూ  తెలిసీ తెలియక ప్రవర్తిస్తున్న మూర్ఖులను ప్రశ్నిస్తా  పలుకుబడితో అహంకారంతో అధికారుల అండతో  బడుగులను తొక్కేస్తున్న పెత్తందారులను ప్రశ్నిస్తా  స్వప్రయోజనం కోసం స్వకుటుంబ సంతోషం కోసం  అపకారాలకు ఒడిగడుతున్న దుర్మార్గులను ప్రశ్నిస్తా  దుష్టబుద్ధితో నయవంచనలతో జనులను మాయచేసి  మాటలతో మభ్యపెడుతున్న మోసగాళ్లను ప్రశ్నిస్తా    గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 నా రాతలు కోతలు  పద పొసగులతో మనసులు దోచాలని రాస్తున్నా  ప్రాస లయలతో సొగసులు చూపాలని రాస్తున్నా  కమ్మనైన కోయిలకంఠాలు కలిగిన గాయకులు  శ్రావ్యమైన గేయాలను పాడాలని రాస్తున్నా  తెలుగునేలన పూలతోటలలో కోకొల్లలుగా  అందమైన ప్రసూనాలు పూయాలని రాస్తున్నా   మధుమాసం రాకతెలుపుతూ మొగ్గలు తొడిగి విరిసి మరుమల్లెల పరిమళాలు వీచాలని రాస్తున్నా కష్టాల్లో చిక్కినవారికి చేదోడుగా నిలిచి కన్నీటికి ఓదార్పుగ నిలవాలని రాస్తున్నా మానవతా మధురభావం మనసులలో నింపుతూ ప్రేమనే బంధంతో బిగించాలని రాస్తున్నా భారత బాషలందు బంగరునగగా తెలుగుకవులు  రవికిరణాలై వెలుగులు చిమ్మాలని రాస్తున్నా గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం. 

 ఓ మయూరీ పురివిప్పి పరవశించి నాట్యమాడవే మయూరీ  పులకించిన మదికి ఆనందమివ్వవే మయూరీ మేఘాలు పెళపెళ గర్జించగనే మురిసిపోతూ  చక్కనైన అందాలను చూపించవే మయూరీ చినుకుల చిటపటలు వింటూ చిలిపిగా రెక్కలూపి చెలరేగుతూ హృదయాలను దోచవే మయూరీ నీలాకాశం నీకొరకు నీలి తెరను పరచగా కాంచి నాట్యమాడి కనువిందు చేయవే మయూరీ వెన్నెలలో విరిసే నీ వయ్యారపు నడకలతో వెలుగులు చిందిస్తూ ముందుకు సాగవే మయూరీ పచ్చని వనమంతయూ పరిమళాలతో నిండగా పరువాలు చూపుతూ కూతలు వేయవే మయూరీ ఇంద్రధనస్సు రంగులు రెక్కలపై ధరించినట్లు ఇంపైన సప్తవర్ణాలతో మెరవవే మయూరీ కవిగుండె భావాలను శ్రావ్య గీతాలుగా మార్చి  కవితలకు కమ్మని సొబగులను అద్దవే మయూరీ రాజేంద్రుని కలలలోన రసమయమైన రూపమై రాగాలను రమ్యంగా పలికించవే మయూరీ గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం. 

 అక్షరాల్లో మధురమైన భావాలను చల్లనా అక్షరాల్లో మమతలనే పువ్వులుగా అల్లనా అక్షరాల్లో కన్నీటి బిందువులకు కవితనై ఓదార్పునిచ్చి గుండెలలోన ధైర్యాన్ని చేర్చనా అక్షరాల్లో చీకటిలో చిక్కిన చైతన్యమై వెలుగునిచ్చి చిరునవ్వుల కిరణాలను నింపనా అక్షరాల్లో నిశ్శబ్దమైన హృదయాల పలుకులన్నీ విని స్పందనలను కావ్యంగా మలచనా అక్షరాల్లో జీవిత అనుభవాలను జ్ఞాపకాలుగా మలచేసి     జన్మంతా నిలిచేలా కూర్చనా అక్షరాల్లో ఆకలితో ఉన్న ఆత్మలకు ఆనందాన్ని పంచి తియ్యనైన జిలేబీలు వండనా అక్షరాల్లో కవిత్వపు విందును పాఠకులందరికీ పంచుతూ కమ్మని వంటకాలు వడ్డించనా అక్షరాల్లో కాలానికి నిలిచే కావ్యకుసుమాలై వికసించి కవిగుండె సౌరభాలను పంచనా అక్షరాల్లో రాజేంద్రుని ఆలోచనలను చక్కగా తీర్చిదిద్ది రసాత్మకం చేసి రంగరించనా అక్షరాల్లో   గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 ఎందులకో? అందాలను చూడలేని జీవితాలు ఎందులకో ఆనందము పొందలేని జీవితాలు ఎందులకో సంతసాలు పంచాలని కోరికలు తీర్చటానికి చెలికత్తెయ చెంతలేని జీవితాలు ఎందులకో ముచ్చటగా మాటలాడి వదనాలను వెలిగిస్తూ చిరునగవులు చిందలేని జీవితాలు ఎందులకో  దగ్గరగా పిలుచుకోని చేతిలోకి తీసుకోని సరసాలను ఆడలేని జీవితాలు ఎందులకో  ప్రియురాలిని చక్కంగా తగినరీతిన చూచుటకు సంపాదన ఏమిలేని జీవితాలు ఎందులకో  మంచిమంచి పనులుజేసి మిత్రులకు సాయపడుతూ హృదయాలు తాకలేని జీవితాలు ఎందులకో  ఎప్పుడునూ తియ్యదనాలు పంచలేని చప్పగున్న   ఏమాత్రమూ రుచిలేని జీవితాలు ఎందులకో  గాడిదల్లా కూస్తూ నక్కల్లా ఊళలేస్తూ పలుకులలో తీపిలేని జీవితాలు ఎందులకో  గళమునెత్తి శ్రావ్యంగా ఆలాపనలను వినిపించ రాగాలను పలకలేని జీవితాలు ఎందులకో     గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.

 రమ్మంటున్నాయి పిలుస్తున్నాయి పువ్వులవనాలు రా రమ్మంటూ  పలకరిస్తున్నాయి పరిమళాలు రా రమ్మంటూ  సూర్యుడు అస్తమించు సాయం సంధ్యా సమయంలో  ఆహ్వానిస్తున్నాయి సమిరాలు రా రమ్మంటూ  చందమామ వెన్నెల జల్లులను చల్లే వేళలో  చేస్తున్నది సఖియ సంకేతాలు రా రమ్మంటూ   ప్రకృతి కన్నులను కట్టిపడవేసే కాలంలో  ఆహ్వానిస్తున్నాయి అందాలు రా రమ్మంటూ   కునుకులే రానీయకుండా కమ్మని కలలు వచ్చి విసురుతున్నాయి ప్రేమబాణాలు రా రమ్మంటూ  అంతరంగంలో ఆలోచనలు పారుతున్నప్పుడు  వెంటాడుతున్నాయి అక్షరాలు రా రమ్మంటూ  హృదిలో భావాలు పొంగిపొర్లు సందర్భంలో  స్వాగతించుతున్నాయి కవనాలు రా రమ్మంటూ  గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.