మనసు...

బంధించినా ఆగదు —

భావాల బాటలోనే సాగుతుంది,

భయపెట్టినా లొంగదు —

స్వేచ్ఛనే కోరుకుంటుంది.

తిట్టినా పట్టించుకోదు —

తన తీరునే నడుస్తుంది,

బ్రతిమాలినా మానదు —

మమత కోసం వెదుకుతుంది.

వేడుకున్నా పట్టువీడదు —

పాత జ్ఞాపకాలు వదలదు,

చెప్పినా వినదు —

చెలరేగిన ఊహలు ఆపదు.

పిలిచినా రాదు —

నచ్చిన లోకంలో విహరిస్తుంది,

పొమ్మన్నా పోదు —

పెనవేసుకున్న బంధమై నిలుస్తుంది.

చూడమన్నా చూడదు —

కనిపించని దృశ్యాలు చూస్తుంది,

వద్దన్నా వస్తుంది —

వలపుల వానై కురుస్తుంది.

మరువమన్నా మరువదు —

మధురస్మృతులను మోస్తుంది,

మౌనం వహించమన్నా మాట్లాడుతుంది —

మదిలో పాటై పలుకుతుంది.

కాలం మారినా మారదు —

కలల తీరాన్ని వదలదు,

దూరం పెంచినా తగ్గదు —

దాచుకున్న అనురాగం విడువదు.

లోకం ఆపినా ఆగదు —

తనదైన దారిలోనే వెళుతుంది,

మనసే మనిషికి మజిలీ —

మనసే మనిషిని నడిపిస్తుంది!

పిసుకుదామంటే దొరకదు,

నరుకుదామంటే చిక్కదు,

మూలనుండమంటే కూర్చోదు,

మొండికేయద్దంటే ఒప్పుకోదు.

మనసు వరమో! భారమో!

మది మిత్రమో! శత్రువో!

హృది జ్యోతియో! చీకటో!

అంతరంగం అమృతమో! విషమో!

గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.