కవితా మనసు

కవిత రాసేటపుడు —

కలలన్నీ కలాలవుతాయి,

భావాలన్నీ పదాలవుతాయి,

మౌనాలన్నీ పాటలవుతాయి,

మనసులో కవిత పుడుతుంది!

కవిత చదివేటపుడు —

అక్షరాలన్నీ అద్దాలవుతాయి,

అనుభూతులన్నీ అలలవుతాయి,

ఊహలన్నీ రెక్కలు తొడుగుతాయి,

మనసు కొత్త లోకమవుతుంది!

కవిత వినేటపుడు —

పదాలన్నీ స్వరాలవుతాయి,

స్వరాలన్నీ సుమధురమవుతాయి,

మాటలన్నీ మమతలవుతాయి,

మనసంతా మురిసిపోతుంది!

కవిత నచ్చినపుడు —

ఒక్కొక్క పదమే ముత్యమవుతుంది,

ఒక్కొక్క భావమే పరిమళిస్తుంది,

ఒక్కొక్క పాదమే జ్ఞాపకమవుతుంది,

కవిత హృదయానికి చేరుతుంది!

కవిత మనసుతట్టినపుడు —

అక్షరం కన్నీటిబొట్టవుతుంది,

భావం గుండె చప్పుడవుతుంది,

పద్యం ప్రాణస్పందనవుతుంది,

కవిత మనిషిలో నిలిచిపోతుంది!

కవిత రాసిన క్షణం —

కవికి అది తన ఊపిరి;

చదివిన క్షణం —

పాఠకునికి అది తన అనుభూతి!

విన్న క్షణం —

శ్రోతకు అది మధురస్మృతి;

మనసుతట్టిన క్షణం —

కవిత కాదు… మనసే కవితవుతుంది!

గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.