ఎందుకో?

కొన్నిసార్లు పకపకా నవ్వాలనిపిస్తుంది —

నవ్వుల పూలు విరబూయాలని,

నలుదిక్కులా ఆనందం చిందేలా

నా మనసే వసంతం కావాలని!

కొన్నిసార్లు గగనాన విహరించాలనిపిస్తుంది —

ఆకాశపు అంచుల్ని తాకాలని,

గాలిపటమై గాలితో పోటీపడుతూ

కలల లోకంలో విహరించాలని!

కొన్నిసార్లు ఎదురుతిరగాలనిపిస్తుంది —

ఎదలోని ఆవేశం ఎగసిపడాలని,

అన్యాయపు గోడలను కూలదోస్తూ

ఆత్మగౌరవపు జెండా ఎగరేయాలని!

కొన్నిసార్లు తలవంచాలనిపిస్తుంది —

తప్పులను తలచుకొని తల్లడిల్లుతూ,

అహంకారాన్ని అణచి వినయంతో

ఆత్మపరిశీలన చేసుకోవాలని!

కొన్నిసార్లు పారిపోవాలనిపిస్తుంది —

బాధల బంధాలు వెంటాడుతుంటే,

బరువెక్కిన బ్రతుకు బాటల నుంచి

దూరతీరాలకు చేరుకోవాలని!

కొన్నిసార్లు మాటలాడాలనిపిస్తుంది —

మనసులోని మధురిమలన్నీ పంచాలని,

మౌనంగా మిగిలిన మమతలన్నీ

మాటల ముత్యాలుగా మార్చాలని!

కొన్నిసార్లు మౌనం వహించాలనిపిస్తుంది —

మాటల మంటలు మనసును దహిస్తుంటే,

వాదనల వలయాల నుంచి విడివడి

ప్రశాంత తీరాన నిలవాలని!

కొన్నిసార్లు రాయాలనిపిస్తుంది —

రాయని భావాల రెక్కలు విప్పాలని,

కన్నీటి చుక్కల్ని కవితలుగా మార్చి

కాగితంపై హృదయాన్ని పరచాలని!

కొన్నిసార్లు ఏడ్వాలనిపిస్తుంది —

ఎదలోని వేదనంతా కరిగిపోవాలని,

కన్నీటి ధారలో కలతలన్నీ కొట్టుకుపోయి

కలతలేని మనసు మిగలాలని!

కొన్నిసార్లు ఇలా... కొన్నిసార్లు అలా...

ఇదే కదా మనసు చేసే గారడీ!

మనసన్నది మాయల మలుపుల బాట,

మార్పులే దాని నిత్య జీవితపాట!

— గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.