తెలుగు... నా సర్వస్వం

తెలుగు ప్రాణమై —

పుట్టుకలో తొలి ఏడుపై పలికిన స్వరమై,

అమ్మ ఒడిలో ఆలపించిన జోలపాటై,

జీవితమంతా తోడుండే జీవనాడై నడిపిస్తుంది॥

తెలుగు గానమై —

కోయిల గొంతులో కులుకులాడే రాగమై,

గోదావరి అలలపై నర్తించే సంగీతమై,

మనసు వీణను మీటే మధురనాదమై మార్మోగుతుంది॥

తెలుగు ఊపిరై —

ఉదయగాలిలో ఉల్లాసంగా వీచే పరిమళమై,

ఉనికికి ఊతమిచ్చే ఆత్మస్పందనై,

అంతరంగమంతా నిండిపోయే అనురాగమై విహరిస్తుంది॥

తెలుగు రక్తమై —

నరనరాల్లో ప్రవహించే జాతి జ్ఞాపకమై,

త్యాగాల తేజాన్ని మోసుకొచ్చిన వారసత్వమై,

గుండెల లోతుల్లో గర్వస్పందనై నిత్యం జీవధారగా ప్రవహిస్తుంది॥

తెలుగు వెలుగై —

అక్షరదీపాల వెలుగులతో దారిచూపే జ్యోతియై,

అజ్ఞాన మేఘాలను చీల్చే అరుణోదయమై,

జ్ఞానాకాశంలో విరిసే సూర్యకిరణమై ప్రకాశిస్తుంది॥

తెలుగు మధురమై —

తేనెచుక్కల తియ్యదనాన్ని మించిన రుచియై,

మల్లెపూల సౌరభాన్ని మించిన మాధుర్యమై,

పలికిన ప్రతిసారీ హృదయాలను పరవశింపజేస్తుంది॥

తెలుగు మంత్రమై —

మనసులను ముడివేసే మమతాసూత్రమై,

మనుషులను దగ్గరచేసే మహిమాశక్తియై,

మానవత్వాన్ని మేల్కొలిపే మంగళనాదమై ప్రతిధ్వనిస్తుంది॥

తెలుగు వర్షమై —

ఎదలో ఎండిన భావభూమిని తడిపే జల్లులై,

ఆశల చిగురులను మొలిపించే అమృతధారలై,

ఆనందపు పంటలను పండించే వరదానమై కురుస్తుంది॥

తెలుగు కవితై —

భావాలకు భాష్యం చెప్పే భవ్యరూపమై,

హృదయానికి హత్తుకునే హంసగీతమై,

కాలాన్ని దాటి నిలిచే కళాసౌధమై విరాజిల్లుతుంది॥

తెలుగు తల్లియై —

అక్షరాలను అన్నముద్దలుగా తినిపించిన జననియై,

సంస్కారాలను సిరిసంపదలుగా పంచిన దైవమై,

తరతరాలను తీర్చిదిద్దే కల్పవల్లిగా నిలిచిపోతుంది॥

గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.