నా కవితా నాయిక

నా కవిత వగలాడి —

వసంతవీచికలా వయ్యారంగా విహరిస్తూ,

మనసు మల్లెలను ముద్దాడుతూ,

మధురానుభూతుల మకరందం పంచుతుంది॥

నా కవిత సుందరి —

అక్షరాల ఆభరణాలను ధరించుతూ,

భావాల కాటుకను దిద్దుకొంటూ,

చదివిన హృదయాలను చూరగొంటుంది॥

నా కవిత చిలిపి —

చిరునవ్వుల చినుకులు చిమ్ముతూ,

పదాలతో దాగుడుమూతలు ఆడుతూ,

పాఠకుడి పెదవులపై నవ్వులు పూయిస్తుంది॥

నా కవిత చతురి —

జీవిత సత్యాలను జాలువారుస్తూ,

ఒక్క పంక్తిలోనే విశ్వార్థాలను నింపుతూ,

వివేకదీపాలను వసుధంతా వెలిగిస్తుంది॥

నా కవిత ప్రేరణి —

నిరాశల చీకటిని తరిమివేస్తూ,

అడుగులు తడబడిన వేళ చేయూతనిస్తూ,

ఆత్మవిశ్వాసపు రెక్కలు తొడిగిస్తుంది॥

నా కవిత కోమలి —

పూలరేకులంత సుకుమారమై,

మమతల పరిమళాలు వెదజల్లుతూ,

మనసులను మృదువుగా మైమరపిస్తుంది॥

నా కవిత కులుకులాడి —

సెలయేటి అలలవలె సవ్వడులు చేస్తూ,

రాగాల ఊయలలో ఊగుతూ,

రసహృదయాలను రంజింపజేస్తుంది॥

నా కవిత సరసి —

సరస సంభాషణలను సాగిస్తూ,

ప్రేమపల్లవాలను పరచుతూ,

హృదయవీణలను మీటుతుంది॥

నా కవిత సాహసి —

అన్యాయాన్ని నిలదీస్తూ,

సత్యపతాకను ఎగురవేస్తూ,

సమాజానికి దిశానిర్దేశం చేస్తుంది॥

నా కవిత సాధ్వి —

సంస్కారాల సుగంధం నింపుతూ,

ధర్మమార్గాన్ని చూపిస్తూ,

మానవత్వాన్ని మేల్కొల్పుతుంది॥

నా కవిత సహనశీలి —

కష్టాల కడలిని దాటించుతూ,

బాధల భారాన్ని భరిస్తూ,

ఆశాకిరణాలను ప్రసరిస్తుంది॥

నా కవిత సహచరి —

నా ప్రతి శ్వాసలో కొలువుంటూ,

కన్నీటి వేళ ఓదారుస్తూ,

ఆనందవేళ హర్షగీతమై తోడుంటుంది॥

నా కవిత —

అక్షరాల అందాలరాశి,

భావాల పారిజాతి,

హృదయానికి హారతి॥

నా కవిత —

పూర్తిగా చదవమంటుంది,

ఆద్యంతం ఆస్వాదించమంటుంది,

మదిలో చిరకాలం మెదలమంటుంది॥

గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.