ఓ అపరూప సుందరీ!

నీ దేహమంతా అందముంది —

దివినుంచి దిగివచ్చిన చందముంది!

నీ మాటలనిండా తీపియుంది —

మకరందం చిందే మాధుర్యముంది!

నీ మోమునిండా నవ్వున్నది —

మల్లెలు విరిసిన వెలుగున్నది!

నీ కళ్లనిండా కాంతులున్నవి —

కలువలలోని కళలున్నవి!

నీ పెదవులనిండా అమృతమున్నది —

పలుకులలోన పరవశమున్నది!

నీ జడనిండా పూలున్నవి —

జాజుల జాబిలి సొగసులున్నవి!

నీవు పెట్టుకున్నపూలలో పరిమళమున్నది —

పూలవనమంత పులకరింతలున్నవి!

నీ నడకనిండా నాట్యమున్నది —

నెమలిని తలపించే నాజూకు హొయలున్నది!

నీ చూపులనిండా చిలిపితనమున్నది —

చూపరులను కట్టిపడేసే చాతుర్యమున్నది!

నీ మనసునిండా మమతలున్నవి —

మమకారాలు పంచే మంచితనమున్నది!

నీవు అందమంతా ఆరబోసిన ప్రకృతి శిల్పానివి!

నీవు అనురాగాల అమృతం పంచే ఆకృతివి!

నీవు అక్షరాలకందని అపురూప సౌందర్యానివి!

నీవు అనుభూతులకే అందని అద్భుత కావ్యానివి!

నీవు అందానికి అందానివి — ఆనందాల హరివిల్లువి!

నీవు అనురాగాల మందారానివి — ఆత్మీయతల మకరందానివి!

నీ సొగసుల సోయగాలకు సాటిలేదు సుందరీ —

నీ నవ్వుల నందనవనమే నయనాలకు పండుగ సుమీ!

నిన్ను మరువలేకున్నాను నీలవేణీ!

కనులు మూయలేకున్నాను కమలాక్షీ!

కోరికల మంటలను ఆర్పలేకున్నాను కోమలాంగీ!

ప్రేమభావాలను దాచలేకున్నాను ప్రణయరాగిణీ!

గుండ్లపల్లి రాజేంద్రప్రసాద్, భాగ్యనగరం.